İÇ SESLER

Oturup boş boş tavanı izledim uzun süre, belki çözüm orda bir yerlerdedir diye. Hep dalıp dalıp gittim hayatımı değiştirebilme cesaretim var mı diye. Alışkanlıklar, gelecek,geçmiş derken bir sabah kalktım ve arka fonda yer alan uzun süreli düşünme evresini atlatmış biri olarak uyandım.Varmış hayatımı değiştirebilme cesaretim.

Bir huzur, dinginlik var üstümde bu aralar. Kendimi yeniden tanıyorum sanki. İç seslerimi susturmaya çalışmıştım uzun bir süre. Çünkü boş boş tavana, duvarlara bakarken yeterince muhatap olmuştum onlarla. Eve gelip kitap okuyayım, müzik dinleyeyim de tekrar iç seslerimle diyalog halinde olmayayım şeklinde bir kaçış sürecim vardı. Artık kendimi de, olayları da gidişine bıraktım.

Nerde mutluysam orda olmak istiyorum sadece. Ve yeterince de mutluluk kaynağım var-mış-