duygunun dünyası =)

insaf

2011-07-11T18:38:00.001-07:00

Türklere özgü ölüm şekilleri diye bir gerçek var. KURTARMAYA GELEN AMBULANSIN YARALININ ÜSTÜNE PARK ETMESİ NEDİR YA

Aslında

2011-07-10T14:24:00.001-07:00

Hatırlamak için yazıyorum

the libertine

2011-06-28T16:42:00.000-07:00

give me wine, l'd drain the dregs
and toss the empty bottle at the world.
show me our lord jesus in agony,
and l mount the cross
and steal his nails for my own palms.
there l go, shuffling from the world,
my dribble fresh upon a bible.
l look upon a pinhead...
and l see angels dancing.
well?

do you like me now?

do you like me now?

do you like me now?

do you like me...

now?

peki o zaman

2011-06-19T13:48:00.000-07:00

- Saçmalamayı bırak. Bir şapka beğenince onu kafana çiviyle çakıyor musun?
-Yani?
-Evlenme.

— Murat Menteş, Korkma Ben Varım

bu da benden tavsiye olsun

2011-06-09T15:24:00.000-07:00

Naber canım

2011-06-08T06:48:00.000-07:00

Evet hayatı bu kafada yaşıyorum

100 izleyici

2011-04-12T09:11:00.001-07:00

Bunun ayrı bi kafası ve neşesi varmış

Scent of a Woman

2011-02-11T15:56:00.000-08:00

Hiç kapıldın mı o hisse ? Gitmek istersin ama aynı zamanda kalmak gelir içinden

ÇÖLDE ÇAY (The Sheltering Sky)

2011-02-05T17:03:00.001-08:00

Çölde çay (the Sheltering Sky), uzun zamandır hakkında yazı yazmak istediğim bir film. Paul Bowles tarafından kaleme alınmış ve Bertolucci tarafından sinemaya uyarlanmış olan filmde ele alınacak çok fazla öğe olması yazı yazma girişimimi hep ertelememe neden oldu. Bertolucci; kadın-erkek ilişkisi, aldatma dinamikleri, oryantalizm ve varoluşun sorgulanmasına yönelik kavramları bir bütün içinde filme o kadar güzel aktarmış ki, yazarken bu tadın kaçmasından korktum.

Amerikalı bir çift olan Kit (Debra Winger) ve Port (John Malkovich) aralarındaki sevgiye rağmen artık birbirlerine ulaşamayan bir çift olmuşlardır ve gitgide birbirlerine yabancılaşmışlardır. Evliliklerini kurtarmak için son çare olarak bir yolculuğa çıkmaya karar verirler. Bu yolculuk için gitmeyi seçtikleri yer Afrika’dır ve film Sahra Çölü’nde geçer. Kadın erkek ilişkilerini incelerken aynı zamanda insanın yalnızlığını da sorgulayan filmde, mekân olarak dev Sahra Çölü’nün seçilmesi ıssızlık ve yalnızlığı yansıtır. Gittikleri yere geçmişlerini geride bırakıp ilişkilerini düzeltmeyi umarak gitseler de olaylar bekledikleri gibi gelişmez. “Çöl çok büyüktür, ama hiçbir şey gerçek anlamda kaybolmaz orda” (Bowles, 1998).

Kabaca batının her açıdan doğudan üstün olduğu düşüncesi olarak tanımlanan oryantalizmde, doğu egzotik ve erotik bir yer olarak tasvir edilir. Filmde Sahra Çölü simgesi, ilişkiler üzerinden bu tasvire uygun bir şekilde anlatılır. Port’un çöldeki çingeneyle beraber olması ve sonrasında kadının Port’un cüzdanını çalmaya çalışması, oryantalizmde doğunun “erotizm”, “beden”, “kadın” ve “güvenilmez” kavramları ile temsiliyken, Port’un bunu anlayıp fark ettirmeden cüzdanını geri alması; oryantalizmde batının “erkek” ve “akıl” kavramları ile temsilidir. Kit ve Port’un yolculukları sırasında karşılaştıkları dar ve bakımsız sokaklar, rahatsızlık verecek derecede çok sineğin olması yine oryantalizmde doğuya atfedilen “pis” imajının sembolleştirilmesidir. Kıyafetlerin seçiminde de yine aynı şekilde batının doğu üzerindeki üstünlüğünün temsili vardır.

Oryantalist öğeleri de kullanarak ilişkileri sorgulayan filmde, birbirlerini kazanmak için bu yolculuğa çıkan çift birbirlerini tamamen kaybederler. Son çırpınışlarını yaşarlarken, aldatmayı, aldatılmayı, pişmanlığı, tutkuyu bir arada yaşarlar.

Film kavramları sunuşu, görselliği ve anlatımı açısından beni çok etkiledi ve keyifle izledim. Çocuksu bir heyecanla sevdiğim bir şeyi herkes sevsin, izlesin istiyorum. Bu yazının buna katkısı olur umarım.

Twittera bak sen

2011-02-05T12:47:00.000-08:00

Ece Sükan kızımız tivitırında şöyle bişi paylaşmış :

"En fenasi yarin sabah 8 de Londra"ya Vogue cekimine gidicem ve simdi bavul hazirliycam"

Hayattaki tek derdim bu olsun istiyorum

e ondan böyleyim

2011-02-03T09:08:00.000-08:00

Eve temizlikçi gelmeden önce "pis kadın" demesin temizlikçi bakış açısıyla evini temizleyen bir anneannem varken normal olmam beklenemez herhalde

HAKLARA ODAKLAN

2011-02-02T08:09:00.000-08:00

İzmir’de 1- 8 Kasım 2010 tarihleri arasında içinde benim de yer aldığım “haklara odaklan” isimli fotoğrafçılık projesi düzenlendi. İtalya, Yunanistan, Bulgaristan, Romanya, Türkiye olmak üzere 5 farklı ülkeden yaş aralıkları 18-25 arasında değişen 38 genç İzmir’de bu proje için bir araya geldi.

Projenin ilk amacı projeye katılan gençlerin insan haklarına bakış açısını fotoğraf sanatını kullanarak yansıtmalarıydı. Bunun yanı sıra organizasyonun çok kültürlü olması katılımcılara birbirlerinin kültürlerini ve yaşam stillerini öğrenme şansı da tanıyordu. Her akşam bir ülke kendi kültürünü anlatabilmek amacıyla “kültürel gece” kapsamında ülkesini tanıttı. Sunum sırası gelen ülke kendi kültürüne özgü tatları, kıyafetleri ve gelenekleri sunup getirdiği tanıtım cdleri ve broşürleri yardımıyla ülkesini anlattı.

Proje sırasında “insan hakları” konulu atölye düzenlendi. Atölyenin içeriği insan haklarına dair ne kadar bilgimiz olduğuna göz atmaya yönelik küçük bir testten, insan hakları konusunu içeren güncel olaylarla ilgili çeşitli tartışma konularından ve konuya dair çeşitli oyunlardan oluşuyordu. Proje boyunca Agora, Kemeraltı, Asansör, Karşıyaka ve Konak gibi İzmir’in çeşitli yerlerine gidildi ve konuya dair fotoğraflar çekildi. Katılımcılar en çok Kemeraltı’nı sevdiler. Hem konuya dair en çok fotoğrafı orada çekebildiler hem de kültürümüzü tanımak ve alışveriş yapmak için en uygun yerin Kemeraltı olduğunu düşündüler. Katılımcılardan bazıları insan hakları konusuna ek olarak Türk kültürü ile ilgili fotoğraflar da çektiler çünkü ülkelerine döndüklerinde çektikleri fotoğraflarla ilgili sergi açmak istiyorlardı.

Proje sayesinde farklı ülkelerden ortak ilgi alanına sahip olduğum birçok arkadaş edindim. Bakış açımın gelişmesine katkı sağladığını düşündüğüm bu etkinlik aynı zamanda hiç unutmayacağım bir hafta geçirmemi sağladı.

Eğer çektiğimiz fotoğrafları görmek isterseniz 30 fotoğraftan oluşan sergimizi Yakın Kitapevi 2. katında izleyebilirsiniz.

NOT: çektiğim fotoğrafları da görmek isterseniz bu yazıma ve fotoğraflarıma http://www.6gendergi.com/ adresinden 125. sayfadan da ulaşabilirsiniz

ne varmış burda

2010-12-27T08:51:00.000-08:00

Beyazın temizlik, siyahın da kir olarak temsil edildiği, buram buram ırkçılık kokan sabun reklamları mı varmış yoksa burda !

Bir beklenti bir beklenti ki sorma şekerim

2010-12-27T08:35:00.000-08:00

Cumartesiden beri ailecek yeni yılı kutlayıp duruyoruz. Cumartesi günü yılbaşı için aldığımız şarabı açtık içtik, yılbaşı süsleri falan taktık. Pazar günü yeni yıl için aldığımız abur cuburları bitirdik ama bu sefer yeni yıl süsleri takmadık. Ah 2010 da şöyle geçti, bunlar bunlar oldu kritiklerini yaptık. Ben takıntılı bir şekilde yine Sinatracığımdan "my way"açtım, dinledik hüzünlendik. Bugün de saat 12 olunca kardeş dünyasıyla manasız bi şekilde bağırıp heyecanlanıcaz falan sanırım.

Niye bu kadar beklentili ve neşeli karşılıyoruz yeni yılı hiç bilemedim. Öyle de geçer umarım.

çok yaratıcıyım

2010-12-25T12:26:00.000-08:00

ölüyorum uykusuzluktan ama resmen uyumaya üşeniyorum. bir sürü masraf şimdi kalk dişini fırçala yatağa git falan. galiba bunların hiç birini yapmayarak ve olduğum yere kıvrılıp yatarak bu acıya son vericem

olur

2010-12-25T12:21:00.000-08:00

pek bi severim

2010-12-22T11:26:00.000-08:00

a worried man with a worried mind
no one in front of me and nothing behind
there's a woman on my lap and she's drinking champagne
got white skin, got assassin's eyes
i'm looking up into the sapphire tinted skies
i'm well dressed, waiting on the last train

standing on the gallows with my head in a noose
any minute now i'm expecting all hell to break loose

people are crazy and times are strange
i'm locked in tight, i'm out of range
i used to care, but things have changed

this place ain't doing me any good
i'm in the wrong town, i should be in hollywood
just for a second there i thought i saw something move
gonna take dancing lessons do the jitterbug rag
ain't no shortcuts, gonna dress in drag
only a fool in here would think he's got anything to prove

lot of water under the bridge, lot of other stuff too
don't get up gentlemen, i'm only passing through

i've been walking forty miles of bad road
if the bible is right, the world will explode
i've been trying to get as far away from myself as i can
some things are too hot to touch
the human mind can only stand so much
you can't win with a losing hand

feel like falling in love with the first woman i meet
putting her in a wheel barrow and wheeling her down the street

i hurt easy, i just don't show it
you can hurt someone and not even know it
the next sixty seconds could be like an eternity
gonna get low down, gonna fly high
all the truth in the world adds up to one big lie
i'm in love with a woman who don't even appeal to me

mr. jinx and miss lucy, they jumped in the lake
i'm not that eager to make a mistake

demiş tyler durden

2010-12-20T13:26:00.001-08:00

self improvement is masturbation, self destruction might be the answer

İÇ SESLER

2010-12-20T12:15:00.001-08:00

Oturup boş boş tavanı izledim uzun süre, belki çözüm orda bir yerlerdedir diye. Hep dalıp dalıp gittim hayatımı değiştirebilme cesaretim var mı diye. Alışkanlıklar, gelecek,geçmiş derken bir sabah kalktım ve arka fonda yer alan uzun süreli düşünme evresini atlatmış biri olarak uyandım.Varmış hayatımı değiştirebilme cesaretim.

Bir huzur, dinginlik var üstümde bu aralar. Kendimi yeniden tanıyorum sanki. İç seslerimi susturmaya çalışmıştım uzun bir süre. Çünkü boş boş tavana, duvarlara bakarken yeterince muhatap olmuştum onlarla. Eve gelip kitap okuyayım, müzik dinleyeyim de tekrar iç seslerimle diyalog halinde olmayayım şeklinde bir kaçış sürecim vardı. Artık kendimi de, olayları da gidişine bıraktım.

Nerde mutluysam orda olmak istiyorum sadece. Ve yeterince de mutluluk kaynağım var-mış-

öle işte

2010-12-13T10:48:00.001-08:00

kendimi ararken seni buldum karşımda

bazen böyle saçma şeylere kafa yorarım

2010-11-24T11:56:00.000-08:00

görme duyumu ya da işitme duyumu kaybedecek olsam hangisini tercih ederdim ?
bana göre etik olan bir şeyin başkasına göre etik olmaması durumu karşısında ---> etik dediğin şeyin kişisellikten çıkan genel bir tanımı var mı acaba
tütünün evrimsel açıdan bir işlevi var mıdır ki de bu kadar yaygın ? Aslında buna karşı geliştirdiğim yarım yamalak bir argümanım var ama yazma üşengeçliği ve argüman üstünde düşünme üşengeçliği yüzünden yarım olarak kalıcak hep sanki.
neden farklı farklı diller çıkmış zamanında ortaya. tek bi dil olsaymış da öğrenme derdi ortadan kalksaymış. bak ne güzel düşündüm insanların zamanında düşünemedikleri şeyi :p

teşekkürler =)

2010-11-23T08:03:00.002-08:00

-- şu an seni ne mutlu ederdi

- huzur

-- peki ne sana kendini huzurlu hissettirir

- belki biraz kahve

-- o zaman hadi gel kahve içmeye gidelim

aşk

2010-10-15T13:38:00.000-07:00

eğer tanrı varsa
ben onu bulup, ona aşık olmuş olmalıyım.

aşk hastalıklı bişeymiş..
paranoyakça
narsistçe
egoistçe
mazoşistce
sadistçe

ama çok sağlıklı bir şey olduğunu düşündürecek kadar
çocukça
masumca

kısa kısa günlük tadında

2010-10-13T13:30:00.001-07:00

Artık bloğuma yazı yazmayınca çocuğumu terketmiş gibi hissetmiyorum. Bu benim için iyi bir şey olsa gerek.
Her yeni tanıştığım insanla gelecek planlarımın değişmesi aslında ne kadar plansız ve amaçsız olduğumu gösterse de, her ay 4567890 tane yapacak yeni bir şey bulmam beni heyecanlandırmıyor da değil. Evet yine var bir sürü planım..
Taşındık demiş miydim hatırlamıyorum. Okula 2 saat uzakta olan bir evin stresini ve daha bir çok şeyi çok iyi yönettim. Patlama çıkmaz umarımm bünyede
Twitterdan neden hesap aldım ki vakti zamanında. Dünyanın en gereksiz hareketi. Hiç de kullanmıyorum. Evrende boşu boşuna yer kaplayan gereksiz bi hesap. Kapatmaya karar verdim.

naber

2010-09-10T16:16:00.000-07:00

Bazı konularda id kısmında takılıp kalmışım ben. Ego ve süper ego gelişememiş.

Dürtülerim beni fazla dürtüyo bu aralar.

Bu da Proje Eğitimi Anısı Bebek

2010-08-27T12:43:00.000-07:00

Gençlik projeleriyle ilgili eğitim için Ulusal Ajans tarafından Ankara'da ayarlanmış olan otele gittim. Odama girdiğimde çoktan odaya yerleşmiş olan oda arkadaşım telefonla konuşuyordu. "Merhaba" anlamına gelecek şekilde gülümsedim ve bi taraftan eşyalarımı yerleştirmeye başladım. Tanışmak için telefon konuşmasının bitmesini bekliyordum. Beni gördüğüne sevinip sevinmediğini anlayamamıştım açıkçası. İlk önce beni baştan aşağı süzüp sonra da görmemiş gibi yapmıştı sanki. Emin değildim... Ben tanışmayı bekledikçe o telefon konuşmasını uzattı. Bir ara "oda arkadaşım da şimdi geldi işte" dedi telefondakine. Şimdi kapatıyor galiba dedim ama balkona çıkıp konuşmasına devam etti. Piercingim, dövmem, fazla renkli giyim tarzım, samimi tavrım ona itici gelmişti sanki.Mesafeli bir duruşu vardı.

Nihayet telefonu kapattı ve tanışma faslına geçebildik. Önce kendimizi, sonra da orada olmamızın sebebi olan projemizi tanıttık birbirimize. Ve sohbet bitti. 2,5 gün aynı odayı paylaşacağım insan bu olmamalı dedim o an kendime. Yanımda getirdiğim kitabımı çantamdan çıkardım ve okumaya başladım. Yataklarımız yanyanaydı, arada komidin vardı. Ben yatağa yüzüstü uzanmış, ayaklarımı havaya dikmiş kitap okurken, o yatağında bağdaş kurup oturmuştu ve bilgisayarında bir şeylerle uğraşıyordu. O anda kitabımı aslında gerçekten okumuyordum. O da bilgisayarında uğraştığı şey her neyse onunla gerçekten uğraşmıyordu bence. Odada gergin bir hava vardı. Dayanamadım, kalktım yanına gittim. Ben de karşısına oturup bağdaş kurdum ve bilgisayarda uğraştığı şeyin ne olduğunu sordum. Bu sefer sohbet etme isteğimi karşlılıksız bırakmadı ve gergin bulutlar yavaş yavaş üzerimizden uçup gitmeye başladı.

Erzurum'dan gelmişti. Acaba doğudan projesi kabul edilen sadece ben mi varım, eğitimde doğudan başka kimse yok mu gibi --kendimce yersiz olan--endişeleri vardı.29 yaşındaydı. Sınıf öğretmeniydi. Şu anda yüksek lisans yapıyordu.Bunun yanında bir dernekte projelerle ilgileniyordu.

Yemek saati gelince beraber restorana indik. Proje eğitimine katılan diğer kişiler kim acaba diye meraklı bakışlarla bizden birilerini aradık, tahminler yürüttük, yürüttüğümüz tahminlerden üzerinden kikirdedik güldük.

Merakla beklediğim tanışma kokteylinin saati gelince lobide toplandık. Çeşitli illerden 24 kişi gelmişti eğitime. 4 tane de eğitmenimiz vardı. İnsanlar yaşam enerjisiyle dolu ve cıvıl cıvıllardı. Herkes birbirine orada olmasını sağlayan projesini ve daha önce projeler sayesinde gittiği ülkeleri anlatıyordu. Kimse yol yorgunu değil gibiydi. Tanrım, ne çok gezmişti bu insanların hepsi bu zamana kadar. Anlatacak şeyleri ne kadar çoktu. Konuştukça konu açılıyor, saat ilerledikçe uykumuz gelmesi gerekirken sohbet koyulaşıyordu. Sabah eğitim başlayacaktı ve 2 gün boyunca erkenden kalkmak zorundaydık. Sonunda bunu hatırlayabildik ve odalarımıza dağıldık.

Oda arkadaşım 2 gece boyunca aksiyon eğilimi içindeydi. Gecenin 4ünde aniden ışığı açıyor ve sinek kovalıyor, rüyasında görmüş gibi arada kalkıp ayakkabılarının içine kolonya döküyordu. İkimiz de uykuyu seven insanlar olarak, sabahları sürünerek uyanıp son anda kahvaltıya yetişiyorduk.

Eğitim; insanların birbiriyle kaynaşmasını sağlayan ve kendi projelerimizde kullanmamız için fikir oluşturan çeşitli oyunlar içeriyordu. Hepimiz çocuklar gibi oyun oynayıp bol bol kahkaha attık. Geriye kalan bilgiler; proje için çıkan bütçenin nasıl kullanılacağını ve bazı prosedür bilgileri içeren şeylerdi.

Ankara'da hayat böyleydi beybiler işte. Esen kalın.

breaking news ..

2010-08-16T13:34:00.001-07:00

yazmaya zaman ayıramıyorum bu aralar yorgunluktan. ama oturup şöyle kendime zaman ayırabildiğim bi gün uzun uzun yazmak istiyorum
stajla meşgulüm bu aralar
hayatımı değiştirmekle de
güzel şeyler olucak gibi
bekliyorum bakalım
şaka maka bu sene mezun olucam. daha sene başlamadan mezun havasına girdim
hep böyle olur derlerdi de yok canuuum derdim
neyse ben dişlerimi fırçalayıp makyajımı çıkarıp yatıyim.
yarın 6:30da staj yolları görünüyor bana yine

bunlardan istiyorum

2010-08-05T06:14:00.001-07:00

Tuvalet önemli bi kültür benim için.Yanıma dergi gazete falan alır öyle girerim. Bazen orda ders çalışırım falan. E sudoku çözmek de fena fikir değil dimi. Ama bitene kadar özgürlüğüne kavuşamaz insan. Emeğine acır. O ayrı konu.

-türk insanının aklı tuvalette çalışır derlerdi dimi-

İstiyorum bundan

Egomu tatmin etmek için de tam olarak bundan istiyorum.

heheeey şu şişe açacaklarına bakınn

2010-08-05T05:52:00.000-07:00

fotoşop

2010-08-04T11:51:00.001-07:00

Olmuyo böyle. Fotoşop öğrenmem lazım. Çektiğim fotoğraflarda tonlamalarla oynayabilmeliyim ben de. Görüyorum kıskanıyorum. Küçük baloncuklar, arka fonu biraz daha flulaştırmalar falan.. Lazım şeyler bunlar

ankara yolları

2010-07-29T04:21:00.000-07:00

ankaraya gider misin diye bir telefon geldi gençlik projeleriyle ilgilenen bi arkadaşımdan
funda ararla kıraçın sevgili olmadığını öğrendiğim zaman bile bu kadar şaşırmamıştım
erol evginin saçlarının peruk olduğunu öğrendiğim zamanki kadar şaşırmış olabilirim belki.
giderim dedimm
telefonu kapattım
niye diye sormadım bile. çok sıkılmışım çünkü monotonluktan. neresi olsa gitmeye hazırmışım zaten.
sonra aklıma geldi bi soruyim bari dedim
romanyada olan fotoğraf projesi vardı ya. 6 ülke katılmıştı falan falan. Aynı proje kasımda türkiyede gerçekleşecekmiş
projenin detaylarıyla ilgili bilgi almaya gidiyormuşum efenim
iyi yolculuklar o zaman bana

BÖYLELİKLE TAŞINDIK

2010-07-19T04:38:00.000-07:00

Stresiydi heyecanıydı yorgunluğuydu derken sonunda taşındık. Nakliyat şirketi "siz bir şeye dokunmayın, biz tüm eşyalarınızı yeni evinize aynen yerleştireceğiz" dese de, annem dayanamayıp neredeyse her şeyi topladı. O toplarken "onu bari bırak, şuna dokunma onlar hallediceklermiş bak" diyordum ki, çok geçmeden benim içimde de aynı dürtünün olduğunu farkettim. Şunu da kaldırayım, bunu da koliye koyayım diye diye neredeyse odamdaki çğu şeyi toplamıştım.

İşe ilk önce fazlalıkları atmakla, giymediğim şeyleri başkasına vermek için ayırmakla başladım. Yeni eve taşınacağız ya, yeni kararlar aldım çünkü. Daha derli toplu, düzenli, temiz titiz biri olacaktım. O çok sevdiğim kırmızı ojelerim, ışığı açıp kapatırken duvarları çizmişti hep bu evde. Yeni evimizde daha dikkatli olacaktım. Kütüphanemde atmaya kıyamadığım bir sürü müsvette kağıdı vardı. Çoğunu ders çalışırken bir şeyler karalayıp snra da bir daha yüzüne bakmaya hiç zaman bulamamıştım. Bir kenera fırlatılıp kalmışlardı. Hepsini topladığım gibi çöpe attım. Yeni evde böyle şeyleri biriktirmeme kararı aldım. Neredeyse ilkokuldan kalma kitaplarım, bir gün lazım olur da döner bir şeye bakarsam diye kütüphanemde boşu boşuna yer kaplıyordu. Yıllardır bir tanesinin bile kapağını açtığımı hatırlamıyorum. Böyle şeyleri genelde atmaya kıyamaz, birine vermek üzere topluca bir kenara koyar, aylarca da o kenarda bekletirdim. Bu sefer de o hataya düşmedim ve hepsini topladığım gibi çöpe attım. Sonra burada acaba neler fazlalıkmış diye makyaj aynamın yanındaki küçük küçük raflara yöneldim. Durum tam bir felaketti. Makyaj malzemelerimin olduğu gözde bir sürü bitmiş ruj vardı. Tabiki bunları da saklamak için kendime göre kadınsı ve haklı gerekçelerim vardı. Bitmiş rujları rengini beğendiğim için bir gün tekrar aynısından almak üzere saklıyordum. Atarsam markasını, numarasını unuturdum değil mi ya! Ojelerimin olduğu gözdeyse bir sürü kullanmadığım oje. Kimisinin artık rengini beğenmiyordum, kimisi de neredeyse hiç kullanılmadan kurumuştu. Hep bir gün kullanmak istediğimde içine aseton karıştırıp kullanabilirim diye içimden geçirmiştim ve yıllarca şifonyerin gözünde durmuşlardı. Buradaki fazlalıklar, bitmiş olanlar ama hala sözde yerini koruyan ne varsa hepsi çöpe gitti.

Gözümü hemen dolabıma çeviridm. Artık giymediğim giysilerimi ayırdım. Ne kadar çok giysim olduğuna şaşırdım. Bir sürü de çantam vardı ve "duruma", "iklime", "giysiye" uygun olmak üzere sınıflandırıp almıştım zamanında. İşin tuhafı da sadece belli birkaç tanesini kullanıyordum. Yeni evde onlar öyle durduğu yerde durmayacaktı. Hepsini kullanacaktım kategorilerine uygun olarak!

Ayıklama işleminin sonunda üç büyük boy çöp poşeti giysi, iki koli kitap birilerine verilmek üzere gönderilmiş olmasına rağmen, itiraf etmeliyim ki yeni evimize yerleştiğimizde hala gözüme çarpan "fazlalıklar" vardı. Atmaya kıyamadığım için; "bu elbise tam şu ortama uygun, o zaman geldiğinde gidip yeni elbise mi alayım", "bu kitap birgün işime yrayacak ve o zaman iyki atmadım diyeceğim" gibi mantığa uygun bahaneler ürettim içten içe. Asla vazgeçediğim kırmızı ojelerim de henüz duvarlarda iz bırakmamıştı. Bu dikkatli olduğum çin değil de evimizde yeni olduğum içindi belki de.

Hafiflemiştim. Bir sürü eskimden kurtulmuştum. N e güzeldi. Herkese de öneriyordum. Şimdi yeni evimizde geçirdiğim onbeşinci gün. Dün akşam gözüm dolabıma ve çekmecelerime takıldı. Aman Tanrım! Ne çabuk birikiyorlar. Aldığım kararlar kendini rüzgara bırakmış gibi. İşte yeni bir karalama kağıdı ve biten rujumun kabı.

Boşverdim. ve taşınırken aldığım tüm kararlarımdan vazgeçtim. Klasınlar dolabımın bir köşesinde, çekmecemin dibinde...

tespit insanı kafası

2010-05-28T14:44:00.000-07:00

bazı dönemlerde hayatımdan bahsederken

monotonluğun adını "huzur" olarak değiştirdiğimi farkediorum..

benden son haberler

2010-05-23T16:16:00.001-07:00

Uzun zamandır fotoğraf çekemiyorum. Vakit, nakit, sınavlar, projeler derken kaynadı.
İzmir'de yayınlanan bir dergide yazı yazmaya başladım. İlk yazım yayınlanıcak bakalım, devamını bekliyorum heyecanla.
1 hafta sonra gümgür gümdür finallerle burun burunayım,hala geziyorum, hala rahatım, dünya umrumda değil çok mesudum. Hayatın anlamını buldum sonunda.
3 haftadır her haftasonu sinemaya gider oldum. Bu abartılı davranışım, seçkisiz her filme gitmeme neden oluyomuş. Bugün Pers Prensi:Zamanın Kumları filmini izleyince geç de olsa dank etti. Eski yöntemimle devam etmeye karar verdim. Taaa ki gitmeye değicek bir filmin vizyona girdiğine inanana kadar diğer tüm filmleri internetten indirip film izlemeye devam..
Bir taşınma gündemidir gidiyo evde. Hayatıma ve odama hareket gelicek gibi duruyo ya hadi bakalım..

WALKMAN ZAMANLARI

2010-05-21T14:05:00.000-07:00

Eskiden teknoloji harikası olduğunu düşündüğüm koca koca walkmanler vardı ya , özlüyorum onları. Şarjlı pil mi ? O da neydi ki o zamanlarda! Vardı da benim haberim yoktu belki de ve iyiki de.. Bir albümü almaya karar vermek çok ciddi bir işti o zamanlarda benim için. İndir bakalım indirebiliyorsan internetten. Yoktu öyle bir seçim bolluğu. Özenle biriktirdiğim paralarımla alırdım o albümleri . Albümdeki her şarkının sözlerini teker teker okurdum. Söz ve müzik kime ait , albüm fotoğrafları nasıl olmuş , albüm kapağı nasıl hepsini teker teker incelerdim. Bunlar heyecan yaratan ve başında saatler harcanası şeylerdi benim için. Bu derin inceleme faslı bittikten sonra en güzel kısma gelirdim. DARARARAAMM !! İşte karşımda dinlemek için sabırsızlandığım albüm ve bir adet walkman. Tuşlara basılır , kapak açılır ve kaset içine özenle yerleştirilir. Kısa süren bir boşluk sesinden sonra ( evet boşluk sesi dedim , öyle bi ses var. Resmen dinlersin , haz alırsın) ilk şarkı başlar. İlk şarkısını beğenmediğim albümler olurdu bazen ama yine de kendimi dinlemeye ikna ederdim. Zaten her sevmediğin şarkıyı sona sarmaya çalışsan piller biterdi. Bu yüzden her şarkıyı teker teker dinledikten sonra rafa kaldırırdım.

Ve albümü her tekrar dinleyişimde, kasedi ileriye saramamaktan kaynaklanan teknik sorunlar nedeniyle sevilmeyen şarkı sayısında ciddi bir azalma görülürdü. Yavaş yavaş benimsenirdi şarkılar. Her şarkının üstüne anılar , düşünceler, hayaller eklenirdi. Öyle zamanlardı işte walkman zamanları... Müziğe daha içten , daha eleştirel , daha seçici bakıldığına inanırım o dönemlerde.

Şimdi seçenekler çok fazla. Neredeyse herkesin istediği şarkıyı internetten indirebilme şansı var. Malum, piyasada bir sürü şarkı olunca bir şarkıya tahammül sınırı da gitgide azalıyor. Beş dakikalık bir şarkıyı daha ilk dakikasını dinler dinlemez kapatabiliyoruz. Müziğe ulaşmak ne kadar kolaysa, çabuk tüketilmesi ve unutulması da o kadar kolay oluyor..

hiç bir kadının kadınlar gününü kutlamıyorm

2010-03-08T10:59:00.000-08:00

Böyle bir günün olması ne acı..

breaking news vol.2

2010-02-26T14:24:00.000-08:00

Romanyada düzenlenicek olan kültürlerarası fotoğrafçılık kampına başvurdum,alındım,gidiyorum,mutluyum,o bu şu.
Baloncuk çıkarma şeysileri var ya, yıllar sonra onlardan geçti elime. Çocuklar gibi şenim onla oynayıp duruyorum. Ama adı neydi onların ya. Kafama takıldı uyuyamıyorum geceleri. "baloncuk çıkarma şeysi" diye aratınca çıkmıyo tabi =)

bak sen şunaa

2010-02-21T04:33:00.001-08:00

neymiiişş

düşüncelerimizden uzağa gidemiyomuşuzzz

tavşimm

2010-02-14T15:04:00.000-08:00

o kadar anlatmışım ama hiç fotoğrafını koymamışım bak yeni farkettim =)

2010-02-12T14:30:00.000-08:00

Nothing But

*keşke link vermek yerine video yükleyebilen biri olsaydım

çok sexisin bebeyim

2010-01-31T17:44:00.000-08:00

Çok sexi bi bloğum var. İnsanlar en çok "sexiyim" kelimesini aratarak geliyorlarmış kendisine.

İzmirli Bloggerlar Toplaşma Şeysi

2010-01-27T07:31:00.000-08:00

Blogları dolaşırken edindiğim son haberlere şöyle bir olay varmış efenim. Herkese duyrulur :

bayan çok bilmiş

2010-01-27T05:57:00.001-08:00

"Tanrı var, hayır yok" gibi tartışmaların bana ne kadar gereksiz geldiğini anlatamam. İki taraf da sonunda savunduğu düşünceyi kanıtlayamıyorken böyle bir tartışmaya girmek iki tarafa da büyük bi haz veriyor nedense.
İnanmak için tanrının var olması gerektiğini de düşünmüyorum. Eğer bir insan kendini ilahi bir varlığın çatısı altında mutlu hissediyorsa bırak öyle kalsın. Bu tanrı olabilir, karma olabilir, o olabilir bu olabilir. Mutluluğuna çomak sokmanın ne anlamı var. Yalnızlık hissi, çaresizlik, kendinden daha güçlü bir varlığa ihtiyaç duyma,umut,sığınma.. Daha nice nice nedeni var insanların inanmak için.
"Kapitalizm olduğu sürece Tanrı da var olmaya devam edecektir" söz öbeği var bir de. Hakkını arayamayanlar; "bu dünyada bana yaptın yapıcağını ama öbür dünyada Tanrı bunun hesabını sorucak sana" demezler mi? Adalet kavramı için de inanmaya ihtiyaç varmış demekki.
Tanrı varlığıyla inananları, yokluğuyla inanmayanları mutlu ediyorsa, bunu evirip çevirip yeni bir konuymuş gibi tartışmaya ne gerek var..
Dindar olmakla inançlı olmak arasında da fark olduğunu düşünüyorum. Ama şu anda bunu yazmaya üşendim. Gidiyorum..

halbuki çok tutumluyum

2010-01-10T13:25:00.000-08:00

ingilizceden özel ders vermeye başlamamla elime geçen paranın artışı arasındaki doğru orantıyı, para biriktirmeme değil de harcamalarımın artacağına bağlayan sevgili ailemi öperim. malesef haklı çıkıyorsunuz inceden inceye..

Ne ki

2010-01-09T14:06:00.000-08:00

Bi çılgınlık yapasım var bu aralar ama ne olduğuna dair bir fikrim de olsaydı keşke..

boş konuşuyorum

2009-12-27T12:30:00.000-08:00

Az önce hevesle mutfağa gidip ketıla su koydum. Foş foş foş sesleri eşliğinde ısınan su, ketılın düğmesinin çıt diye atmasıyla sonuçlandı. Isınan suyu, üzerinde kalpler olan havalı bardağıma koydum. Ucunda markası bulunan sallama çayın markası koptu. Sadece ip ve poşet olarak kaldılar. Bir hüzün çökmüş olmalıydı o an içlerine. İpin artık dışarıda kalmasının bir anlamı yoktu benim için. Onu da bardağın içine ittim. Çayın rengi yavaş yavaş suda dağılırken, karıştırma kaşığımla poşetin üstüne iyice bastırdım. Böyle yapınca demli bir çay içiyormuş gibi hissediyorum kendimi. Keyif alıyorum. Bardağımı sapından tuttuğum gibi odama gitme zamanıydı şimdi.

Ders kalp çay ikilisini tamamlamıştım artık. Çalışmam için hiç bir engel yoktu. Fosforlu kalemlerim de tamamdı. Fışt fışt sesleri eşliğinde önemli bulduğum yerlerin üstünü çizebilecektim bu sayede. Bardağımı masaya koydum. Algı psikolojisi sınavının notlarını bulmak üzere kütüphaneme yöneldim. Bu hoş muydu yani şimdi. Notlarım yoktu ama sınav vardı. Sinirli sinirli sandalyeme oturdum. Çayımdan bir yudum aldım. Notlarımı nerede unutmuş olabileceğimi düşündüm. Evet son zamanlarda hep böyleydim. Hemen 1 hafta öncesine döndüm ve inciraltına kumpir yemeğe gittim o günü hatırladım. Karnımın doymasının verdiği hazla, aramda duygusal bağ kurduğum beyaz, üstünde siyah puantiyeler ve kenarında 3 küçük domuzcuk olan şemsiyemi unutmuştum.

Bu benim için korkunç bir şeydi. Kaloriferle oturduğum koltuk arasında kalmıştı. Belki de yere düşecekti ve orada kimse onu farketmeden sessizce varlığını sürdürmeye devam edecekti. Belki de benim oturduğum yere başkası oturup şemsiyemi görecekti ve benim onu ilk gördüğümde hissettiğim duyguları hissedip evine götürecekti. Hayır buna katlanamazdım!!! Hemen gittiğim yerin numarasını internetten buldum. Telefona çıkan sese en kibar ses tonumu takınıp şemsiyemi ve yerini özenle tarif ettim. Ya anlamadıysa diye "kaloriferle koltuk arasında demiştim diymi diymi. İlk bakışta göremeyebilirsiniz ama aramaktan vazgeçmeyin" gibi gereksiz cümleler kurup yerini 3747386 defa tekrarladım. Kibar ses tonumun adam için sinir bozucu olmaya başlamasına fırsat vermeden kapattım telefonu sonra da. "Dayan" dedim içimden şemsiyeme, "dayaan!!" ..

Ertesi gün şemsiyeme kavuşmuştum. Kasada, telefonu açan şahsın yanında duruyordu. Pis pis gülerek "Şemsiyeyi görünce neden bu kadar önemli olduğunu anladım. Baya süslüymüş" dedi ve şemsiyemi verdi. Bunu şemsiyeme bir iltifat olarak algılayıp, özlemle baktım.

Peki ya notlarım nerede ve kimleydi. Nasıl ulaşıcaktım onlara. Sınava hep 1 gün öncesinden çalışan öğrenci modeli olmak istemiyordum ama ben bu sefer. 3 gün öncesinden başlamış olacaktım. Sınavdan da 100 alacaktım. Hiç hoş değildi o an hissettiklerim. Sonra bir anda aklıma bir fikir geldi. İnternetten kaynak bulup, ordan çalışmaya başlıycaktım. Evet çok zekiydim.

Peki sonra ne mi oldu? Her zamanki döngü gerçek oldu. Önce bi feysbukuma bakiyim de sonra araştırmaya başlarım dedim. Sonra

--> deviantart

--> milliyet, hürriyet ve o bu şu gibi gazetelerin siteleri

son olarak da

--> bloğum ve bu yazı

bana eşlik ettiler.

Arkadaşıma mesaj attım yarın getiricek notları. Napalım artık. Yarın çalışmaya başlarım.

lalalalala

2009-12-22T13:57:00.000-08:00

Eve geldiğimden beri vizeme çalışmak yerine neler yaptığıma şöyel bir baktım da

- gossip girl izledim

- blogları okudum

- normalde hiç hiç umrumda bile olmayan insanların feysbuklarını dolaştım

- acaba ilerde psikolojinin hangi alanında çalışsam diye deriiin bir araştırmaya girdim. Oyuncu psikologluğuna falan ciddi ciddi sarıp baya baya araştırdım. Buna saatlerimi harcadıktan sonra ölçüp biçip tartıp vazgeçtim.

- markafonide şöyle bir tur atıp alamadığım kırmızı dijital levi's saate üzüldüm. Acaba benzerleri başka markalarda da var mıdır diye araştırmaya girdim.

- şimdi de blog yazıyorum. Çok süpersonik bi şahsiyetim.

Geçen gün arkadaşım ohaa kırpma sana çok yakışır deyince gaza gelme potansiyeli yüksek biri olarak eve geldim direk ayna karşısına geçtim. Kendimi süzdüm. Evet ya kırpma bana çok yakışır, çok taş olucam diyerek saçlarımın önünü kestim. Alkollü olmak bu olayın gelişmesine ekstra bi cesaret katmıyo değil tabi. Sabah uyandığımda kendimi hiç bişeye benzetemedim. Saç takıntılı birisi olarakKüçük çaplı bi depresyona falan girdim hatta. Okula büyük bi hüzünle gittim ve ne oldu? Kimse farketmedi ahah.

Şebnem Ferah hayranı bir arkadaşımın mailime attığı yeni albüm şarkılarını dinledim de. Hmmm, ne denir ki? Sanırım, beğenmedim doğru bir kelime. "İstiklal caddesi kadar" hariç hiç bir şarkısan keyif alamadım. Belki dinledikçe sevilen şarkılardandır diye iyimser bir bakış açısı geliştirmeye çalışıyorum şu aralar. Söylemiyim söylemiyim dedim ama duramıycam; bazı şarkıların sözleri de benim ergenlik dönemine girerken kendi çapımda yazdığım şiirleri hatırlattı bana.

Off İstanbul'da yaşamalıyım ben ya. Hüzünlendim bak yine

Reklamlar

2009-12-14T14:23:00.000-08:00

Eğer bu sene hangi festival gitsem diye düşünen varsa, şu bloğu tavsiye edebilirim. Sonispherefestivals ile ilgili bilgileri sık sık güncelliyorlar. Evet evet bu festivali sevdim derseniz takibe almanızı öneririm =)

Deviantart'ta premium membership hediye etme zıbızıbısı çıkmış. Sevdiklerinize yeni yıl hediyesiymiş kendisi. Bana bunu hediye edebilirsiniz =)

Adam Elliot'un yazdığı ve yönettiği çok güzel olduğunu düşündüğüm bir stop motion filmi

---> Mary and Max. Filmin sitesini incelemek isteyenler için hemen link şeysi veriyim : link

Efenim şöye ki ortak noktası yalnızlık olan 44 yaşındaki Max'le, 8 yaşında Mary'nin mektup arkadaşlığı üzerine kurulu senaryo. Filmdeki karakterlerin hepsinde sağlık problemleri ya da psikolojik probemler var. Hemen sıralıyim =)

- alkolizm

- otizm

- asperger sendromu

- obezite

- kleptomani

- obsesif kompulsif

Filmden zevk alabilmek için şöyle küçük bir ayrıntıyı da veriyim. Otizmde kişiler mecazi şeyleri gerçekmiş gibi algılyorlar. Sofrada yemek yerken otizme sahip olan birine "tuzluğu uzatabilir misin" diye sorduğunda evet diyip uzatmadığı gibi bize ilginç gelen durumlar görülebiliyor efenim. Çünkü o soruyu bir yapabilite olarak algılıyor. Ya da eteklerin tutuşmuş dendiğinde gerçekten tutuşan bir etek arayabiliyor.

Asperger sendromu olan bireylerde de obsesif bi takım şeyler görülebiliyor. Düzenlerinin değişmesinden çok rahatsız olabiliyorlar. Onlar için evdeki hiç kullanmadıkları bir biblonun kaybolması ya da yerinin değişmesi büyük sorun yaratabiliyor ve bu endişeye enden olabiliyor, krize girebiliyorlar. Ya da atıyorum güne başlarken kırmızı arabaları saymak gibi takıntılar geliştirebiliyorlar.

Şu anda havada kalsa da filmi izlerken tüm taşlar yerine oturucaktır . İyi seyirler beybiler =)

profosyonel olarak konudan konuya atlarım

2009-12-11T13:39:00.000-08:00

Dedim ki süsleniyim biraz. Yarın okula bi değişiklik yapıp dalgalı saçlarla gidiyim. Dümdüz saçlara sahip biri olarak hiç bir zaman tutmaz ama. Ve bu dalgaları da saç düzleştiricisiyle yapıyor olmam ayrı bir konu. Neyse. Yaptım oldu gibi oldu, aynaya baktım kendimi beğendim falan. Mışıl mışıl uykuma daldım. Sabah uyandığımda saçıma 83575683576 tane kuş yuva yapmış gibiydi. Ben kalp saçlarım.

Şarkıların anısı olur ya sende. Kimisini mutluyken dinlemişsindir sana o içinde kelebekler uçuşan anı hatırlatır, kimisini sevgilinden ayrılınca sıkılmadan defalarca dinlemişsindir. Bir yerlerde alakasız bi zamanda tekrar aynı şarkı çalınca geçmişte kaldığını sandığın melankolik havayı alır sana geri getirir. Arkadaşından kazık yemişsindir ama daha sen bile duygularını doğru düzgün tanımlayamazken dinlediğin şarkı tanımlar, kendisini sevdirir. Yeni bir başlangıç yapma kararı vermişsindir ama yine de geçmişe şöyle bir göz ucuyla bakarsın ve pişman değilim dersin. Tüm bu duyguların hepsini ayrı zamanlarda aynı şarkıyla yaşayabilmişliğim var. Çok bi severim kendisini o yüzden. Frank Sinatra ---> "my way" dinlemek lazım.

-- yes it was my way--

ne varmış burda

2009-12-09T14:04:00.000-08:00

*şu siteye bi göz atın derim =)

* just for fun

öyle bişi

2009-12-07T14:30:00.000-08:00

"erkek milleti değil mi hepsi aynı, aldatıyolar işte"

e pardon da kimle aldatıyo?

o zaman yeni bir söz öbeği gelsin --kabul görmese de--

"kadın milleti değil mi, hepsi aynı, aldatıyolar"

altında yatan motivasyon farklı sadece.

eheh

2009-12-07T13:27:00.001-08:00

Markafonide parfüm satmak hoş bi fikir tabi. Zaten ben kokusuna göre değil, şişesinin güzelliğine göre alırım hep (!)
Bir anahtarlığa 119 tl veren insanları da ayakta alkışlamak istiyorum.

o, bu, şu 3

2009-12-05T13:24:00.000-08:00

3 yıl falan olmuştu hayatımdan grip nezle gibi kavramları çıkaralı. Evet 3 yıldır hiç hasta olmadım, biraz şakacı bi bünyem var. Ama bu kış herkesi olduğu gibi beni de mahfetti. Haftada bir, 2 haftada bir olarak değişen aralıklarla hasta oluyorum beybi. Tam iyileştim diyorum 1 hafta araya bi dinlenme süresi alıyorum. Haydii tekrar başlasın bakalım.

Blog yazarken çay iyi gidiyormuş şimdi farkettim bak.

Alsancakta deli dehşet makarna yapan bi yer var. Sıkış tepiş, genelde yer bulma sorunu yaşanan küçük ama sevimli bi yer. 3,5 lira olarak da fiyatlandırmışlar makarnalarını ohh tadından yenmez. Alsancağa gelince "nerde yemek yiyelim", e hadi coco loco ya da pa pizza olsun olsun diye düşünmeden verilen bi karar var ya, makarna yemek istediğim zaman dilimleri için çöpe attım ben artık onu. Oralarda 8-9 lira olan makarnayı hayvansı tabakta, harika sosla burda daha ucuza yiyebiliyosun. Dersen ki yanına cola istiyorum. 1,5 litre cola + makarna = 5 tl gibi bi hesap çıkıyodu yanlış hatırlamıyosam. Yanında da istersen yine hayvansı tabakta turşu alabiliyorsun garnitür olarak. Oh oh. Tabi şöyle şeyler de var. Yok bilmem ne peynirli ya da çin usulü makarna istiyorum dersen yok öyle şeyler. Tek çeşit makarna var. Mantı, pilav ve makarna üzerine kurulu bir yer. Bir de eğer mutfağa yakın oturuyorsan (ki dışarda oturmadığın sürece nereye oturursan otur mutfağa yakınsın. İçerisi toplam 3 masa fln alıyor eheh) garson sandığınız kişi servis yapmaya üşenip mutfak penceresinden makarna tabağınızı size uzatıveriyor. Al sen götürüver kendi masana gibisinden. Biraz samimi bir yer demiş miydim daha önce? Çok pis reklam yaparım demek isterdim ama bu kadar anlattıktan sonra mekanın adını bilmediğimi söylemek bunu mahfeder diymi diymi. Ama yanındaki cafenin adını biliyorum. Gitmek isteyenler için o cafeyi kullanarak eşsiz tarif yeteneğimle yerini anlatabilirim. Bak şimdi, kıbrıs şehitlerinden giriyosun, simit sarayını görene kadar düümdüüüüz devam ediyosun. Gördün mü simit sarayını. Heh şimdi gir işte o sokaktan. Defne cafe olsa gerek orda. Onun yanındaki cafe işte. Defneye falan girme ama yanlışlıkla. Sokak fazla tıklım tıkış, her yer fazla dip dibe olduğu için cafeler birbirine, sen farklı cafelere girebiliyosun. Off açım ben galiba ya. Bişeyler yemeye gidiyorum.

EDİT : adı alavaraymış efenim.

arkadaş kirlenmiş de

2009-12-01T04:09:00.000-08:00

İzmir gibi Türkiye'nin bir çok kesimine göre daha özgür olan bir yerde yaşıyorum. Eee nolmuş yani dimi. Geçen gün X çok solgun görünüyordu. Neyin var dedim. Kirlendim de ondan dedi. Anlamadım ifadesizce baktım ama akıl yürütüyorum bi taraftan. Bendeki akıl biraz safça çalışıyo tabi. Herhalde banyo yapamadı, ondan kendini kötü hissetti de şöle oldu da böle oldu da gibisinden saf saf atıyorum işkembeden. Meğersem kirlendim derken regl oldum demek istiyormuş bu hatun kişisi.

Erkekler ergenliğe adım atarken pipisinin başından geçenleri dünya aleme duyurmak maksatlı sünnet düğünü/töreni adı verilen yaygara yapılıyor da, kızlar ergenliğe adım atarken neden "kirlendin sen" gibi bi kalıpla üstü örtülüyor, utanılması gereken bir şeymiş gibi davranılıyor hiç hiç anlamış değilim doğrusu.

P.S.

2009-11-29T07:47:00.001-08:00

bir kıyafeti ütüledikten sonra giymekten vazgeçmek berbat bi hissiyat yaratıyor.

son yapılan araştırmalara göre --değil---

2009-11-24T13:49:00.000-08:00

Kış gelince ketıl sürekli çalışır bizim evde. Çay kahve için değil ama sıcak su için. Evet suyu kaynatıp kaynatıp içiyorum. Sen de dene. Güzel oluyo.

"nasıl yani"lere devam

2009-11-23T09:08:00.000-08:00

Ne kadar gerizekalı tanıdıklarım olmuş benim vakti zamanında ya. Az önce feysbukumu açtım. Davet göndermiş X kişisi. Üşenmemiş grup açmış kendi adına. Grubun başlığını söylüyorum!

X saçını kestirsin diyenler & kestirmesin diyenler

Bi git çay demle ya

o, bu, şu

2009-11-22T12:17:00.000-08:00

Blues festivali vardı bu cumartesi ama gidemedim, içimde kaldı. Festival için gelen sanatçılar okulumuza davetliydi söyleşi başlığı altındaki EFES reklamı için. Sponsorlarının sırtını baya sıvazladılar. Ama bunu hiç de itici bir şekilde yapmadılar. Hatta şahsen beni eğlendirdiler. Çok ciddi bişeyden konuşurken birden "efes" çığlıkları atmaları ya da her şarkıdan sonra efes için diyip gevrek gevrek gülmeleri eğlendiriciydi be ya.

Hiç ders çalışasım yok ve yine yazmam gereken bir makale var.

Yıllarca dişi sandığımız tavşanıma yazık yalnız ölücek diyerek erkek tavşan aldık. Şu anda 2 erkek birbirlerini kovalayaya kovalaya geçinip gidiyorlar.
Artık blog yazmaktan çıktı olay günlük tutuyorum resmen. Bunu yapanlara çok gülerdim bloğu açtığım zaman.

Şimdi bizim okulda öğrenci asistanlık diye bişi var. Hocanın asistanı oluyosun. Aylık da yanılmıyosam 150-180 lira gibi bi para alıyosun. Öğrenci halinle baya hoş bişi tabi. Sonra bi de üstüne mezun olunca bunu cvne yazıyosun. Akademisyen olmak istiyosan bu sana baya yardımcı olan bişi oluyo haliyle. Gel gör ki öğrenci asistanlık başvuruları başladığından beri bizim bölüm birbirine girmiş durumda. Herkes mi hocanın etrafında dolaşır. Herkesin mi yalaka yüzü ortaya çıkar. E yeter ama. Fenalık geldi.

2009-11-14T15:53:00.001-08:00

Bu aralar garip düşünceler içindeyim. Uzun zamandır kafamı kurcalayan bir konu var. Karar vermek zor şey azizim. Hele de karar vericek kişi bensem. Bakalım zaman göstericek şeker..

İtalyanca sınavım tahmin ettiğim gibi kötü geçti. Önce zaten bi her vize haftam başladığında mutlaka en az 1 kez yapmak zorunda olduğum şeyi yaptım. Yanlış sınıfa girdim. 3. sınıf İtalyancası alan biri olarak 1. sınıfların sınav olduğu bir sınıfa girdim. Kağıtlar dağıtıldı. Sayfayı açar açmaz şaşkınlıkla karışık bi zafer gülüşü attım. Nihah sorulara gel, kesin 100 alıcam gibisinden. Sayfaları kontrol ediyim bari dedim ki hiç yapmam. Baktım 7 italyancada nasıl yazılır gibi abartı basit sorular var. Heee dedim, çevir bi kitapçığın başını bak bakalım dersin kodu ne, doğru yerde misin. Böylece ne kadar eblek olduğumu farketttim ve olmam gereken sınıfa gittim. Kitapçığımı aldım. Okuma parçası Dostoyevski'den Karamazov Kardeşler okur havasındaydı. Daha ilk paragrafta 7637456278 tane isim geçiyordu. Parça ilerledikçe isim sayısı artıyo, olaylar ve kişiler birbirine giriyo, herşey üstüme üstüme geliyodu. Bak nefes nefese kaldım yine. Hadi bakalım, heyecanla notumu bekliyorum.

Bu aralar lucid dreaming denen şeyle fazla haşır neşirim. Rüyalarımı belli bi yerden sonra kontrol etmeye başlıyorum. Atıyorum birinden mi kaçıyorum, rüyamda kendi kendime diyorum ki "şu anda elimde silah olsaydı onu öldürürdüm ve kaçmama gerek kalmazdı". Lönk diye silahım oluyo birden. Ve yarı uyanık gibi gerçekleşiyo bu durum. Ya da ben öyle sanıyorum. Resmen yorgun uyanıyorum. Dinlenmek için uyumak kavramı ortadan kalktı son 1 haftadır benim için. Kafama taktığım bişiler var sanırım-ki var eheh- bu şekilde gösterio kendini. Freudcuğuma selamlar..

Hiç plağım olmadığı halde pikap almak istemem nasıl bir durum acaba.

Kahve güzel şey diymii diyymiiii

yaaeee

2009-11-12T14:35:00.000-08:00

Ölüyorum yaaeee. Başağrısı lanet bişi. Yoğun sınav dönemine girmek de öyle. Bu haftayı atlatiyim kendimi sokaklara atmayı düşünüyorum. Fotoğraf çekicem bol bol. Sınav haftasından dolayı eve kapandım. Yok efenim süslü bardaklarım yok kırmızı olan her şeyim gibi abidik gubidik konseptler yaratıp abidik gubidik fotoğraf çekiyorum. Acilen dışardaki hayatla yüzleşip uydurukluk derecesi azaltılmış fotoğraflar çekmem gerek.
Cumartesiye ve hatta pazara bile sınav koyan okuluma bayıldığımı her fırsatta söylerim. Cumartesi italyanca sınavım var. Hocamızın italyan olup bizle sadece ingilizce konuşmasına, tüm dersi ingilizce işlemesine, italyanca namına hiç bir şey öğrenmememize bayıldığımı (!) söylemiş miydim peki daha önce. Napıcam sınavda hiç bi fikrim yok ahah. Fenalarda olmak böyle bişeydi galiba. Araya zaman girmiş unutmuşum.
Her hafta sonu bi arkadaşımın doğum günü var. Sırayla doğmuşlar özenle seçmişim. Son 2 ayımı hafta sonları doğum günlerine giderek geçiriyorum beybim. Her hafta sonu aynı replikler. İyki doğdun x lalala melodileri,alkışlar, birazdan pasta geleceğini bilen ama hep de şaşırmış gibi yapan doğum günü sahipleri... Hoş şeyler tabi bunlar şeker.
O değil de baş ağrım feci boyutlara ulaştı. Uyumak lazım

Yurtdışı falan işte

2009-11-02T11:06:00.000-08:00

Bugün bizimkiler geldi. Yazın İtalya'ya gidiyoruz diye.. Ben yılların bana kazandırdığı geç tecrübeyle "ıııhh yook ben bi düşüneyim" triplerine girdim. Oysaki hep heyecanla atlar tamam kesin geliyorum yaa, nerelere gidicez neler yapıcaz moduna geçiverirdim hemen. Akşam yatağıma uzanıp, yatar pozisyonda bacak bacak üstüne atma eylemini gerçekleştirir, bi de hayaller kurardım. Hatta ve hatta bu hayal kısmını aşmayı başarıp level atlar, olayı kesinleştirirdim. Sonra ciddi ciddi hazırlıklara fln başlardım. Sonra ne mi olurdu. Herkes gider, geriye bana getirdikleri hediyeler kalırdı. O yüzden bugün gelen bu teklife şaka gözüyle bakmadım değil. Yine de hayır falan demedim ahah. Sonra bi oturup düşündüm kendi kendime. Kaç yaz böyle oldu ki. Abartıyo muyum acaba yine dedim. Her yaza 1 hediye olarak aldığım tüm hediyeleri toplayınca, sayısının 4 olduğunu gördüm. Dehşete düşmedim değil. 4 koca yazdır nasıl her kesinleştirdiğimde BİRDEN bi talihsizlik çıkıveriyo anlamak çok güç! Buyrun efenim üstüne içtiğim soğuk niyetine hediyelerim. üşenmedim fotoğraflarını çektim.

çok eğleniyorum

2009-10-24T13:33:00.000-07:00

Fotoşapın kardeşi dediğim gımp çok eğlenceli bir programmış meğersem. Baya güldürdü beni.
Filtreler ---> Sanatsal ---> Van Gogh yapıyosunuz.
Van Gogh yaptınız mı, kalın üstünde çıkan yazıyı okuyun şimdi de . Special effects that nobody understands yazısınızı gördünüz dimi. Ahah.
Van Gogh duyar mısın beni bilmiyorum ama ne düşünüosun bu konu hakkında merak ettim :)

EDİT: program ücretsiz. Ben gımpın kendi sitesinden indirmiştim ama şu anda orda sorun var. Buradan indirebilirsiniz.

pembe

2009-10-24T05:21:00.001-07:00

Şekil a'a görüldüğü gibi bunlar vb neredeyse tüm eşyalarımın pembe olması normal bişi mi acaba. Bugün bu soru kafama takıldı bak

under my umbrella

2009-10-22T08:16:00.000-07:00

Össye hazıranırken gittiğim bi etüd merkezi vardı. Geçen gün yolumun üstündeydi uğruyim dedim. Bi kalabalık bi kalabalık. Gazeteye ilan vermişler etüd merkezi için temizlikçi aranıyo diye. Yüzyüze görüşmek için gelenler bi taraftan telefonla arayıp dur bakalım önce bi ayrıntısını öğreniyim sonra giderim deyip telefon açanlar bi taraftan. Telefonla bilgi alma süreci biraz garipleşti bi ara. Diyaloğu yazıyorum.

--> Ben gazetedeki ilan için aramıştım. Temizlikçi demişsiniz benim görevim tam olarak ne olucak orda. Etüd merkezi yazıyo ilanda. Nasıl bir yer orası.

-- Özel ders bürosu burası efendim. Siz.. (cümleyi bitirmeye izin vermeyen aceleci ses cümleyi yarıda keser..)

--> Hmm anlıyorum. Ama şöyle bi sorun var. Tamam ben çok güzel temizlik yaparım ama bunu ders olarak veremem ki. Hayır yani nasıl anlatıcam daha önce hiç yapmadım.

Bödöffff

nasıl yani

2009-10-18T13:17:00.001-07:00

Filmleri orjinal diliyle izlemek yorucu olsa da değer. "hoşuma kaçmadı" gibi bir çeviri + çevirmenin canı istemediği yerleri çevirmemesi çok itici

Sipoylııııııırrrrrrr

2009-10-17T15:27:00.001-07:00

İzleyin efenim. Filmde bikaç mantık hatası olsa da gayet hoş bir film olmuş. İzlenmeye değer. "otizm" , "alay etmek", "role playing game" film için gerekli anahtar kelimeler diyim ben size en kabacasından. Filmi izlerken gerildim de gerildim. Sizde de aynı tepkileri yaratıcaktır muhtemelen, ama hoş sonuyla bir oh dedirtiyo. Şimdi benim "hoş son" falan yazmam direk mallık oldu burda. Filmin son 15 dksını mahfettim, süprizi falan kalmadı. Israrla da silmiyorum yazdıklarımı hala.

Bi de niye köşe yazarı edasıyla okuyucuya seslenme moduna geçtiysem onu da anlamadım. Öhöm herneyse.

Filmde Ben'in arkadaşının Ben'e kamerayı verdiği kısım var ki, "eh be salak git onu yetkili bir kişiye ver, yemedi mi yoksa hee!" diyesi geliyo. Olmaz böyle şey efenim. Filmin sonuna hazırlık yapmışlar bu sahneyle ama olmazzz cık cık. Çocuğun iyi biri olduğunu başka şekilde anlamak istiyorum belki ben. (bkz:kişiye özel senaryo yazımı). Resmen senaryodan o kısmı gidip silmek istiyorum. Çok rahatsız etti beni.

Ayrıca filmdeki sanalla gerçeğin karıştığı sağlam bir role playing hödösü var ki beni benden aldı.

wampir kişisi

2009-10-12T11:37:00.000-07:00

Doğumgünü günüm efenim. İçimdeki heves nedensiz bir şekilde içime kaçmış olarak toplanılacak olan yere doğru yol aldım. Gittiğimde arkadaşlarım, kutlama havası, o bu şu derken neşem yerine gelmeye başladı. Oturduğumuz yerden kalkıp başka bir yere geçtik. Sonra orda üşüyüp tekrar aynı yere geri döndük. Böyle de muhteşemiz. Dönüşümüz kel kafasına pembe gözlük takıp dolaşan garson tarafından neşeyle karşılandı. 463754645 kişi olarak oraya buraya dağıldık. Kimisi içeri girip dans etmek istedi ve alt katta duranlar üst katta olanlar olarak dağıldılar, kimisi de ıyyk alt katta elektronik müzik, üst katta rap! Ne o öyle, ben ikisinden de nefret ederim deyip dışarda kalmayı tercih etti. Ben de bu 3 yer arasında dolaşıyorum bu arada. Bi ara fenalık geldi topluca dışarıya kaçtık 7346576 kişi olarak nasıl başardıysak boş masa bulup oturduk. Artık gitmeye hazırlanıyoruz yavaştan. Eksik gedikleri topluyoruz.

Benim de bir kolum masanın üstünde bir kolum da masanın yanından sarkıyo yere doğru. Bu gereksiz ayrıntıyı neden veriyorum? Tabiki bir sebebim var. Şimdi ben böyle gecenin verdiği yorgunlukla, alkolün verdiği algı sorunuyla beraber yarım beyin olmuşum ztn. Ayakta uyuyorum. Yan masadaki adam da bizim masaya doğru yerlerde sürünüyo. Dedim bu tipi belirsiz yaratık bişey düşürdü, bulamıycak da karanlıkta. Ortada bi durum olduğunu farkındayım ama ne olduğunu yanlış yorumlamışım. Neyse dedim ben fazla takılmiyim kafamı çevirip masadaki sohbete geri döniyim. Kolumu bişi kaptı kafamı masamıza çevirir çevirmez. Çok ciddiyim uzun bi süre bön bön baktım. Resmen algılayamadım. Basiretin bağlanması durumu bu olsa gerek. O garip varlık bileğime dişlerini geçirdi yahu! Kolumu çekmeye çalışıyorum adamın ağzı+kafası komple bana doğru geliyo. Bırakmıyo. Bizim masada da, onların masasında da durumu farkında olan biri yok. Ben bağırsam olay çözümlenicek ama ben resmen donakaldım. Sadece bileğimi çekmeye çalışıyorum saf saf. Adam dişlerini daha da geçirince bağırmak aklıma geldi nedense. Evet çok salağım. Evet çok manasız bi olay. Ama diorum ya dondum kaldım. Hiç bi tepki veremedim bi süre. Ben bağırınca kavgayla karışık olay çözüldü, biz ordan kalktık evlere doğru yol aldık. Olay yerini terketme aşamasında, onların masasında konuşulanları dinleme modundayım ben gayet. Diyaloglar da bi ilginçti. Azarladılar yanındakiler bu tipi. "sen naapmaya" çalışıyosun şeklinde.O ne dedi peki? "İnsanlarla iletişim kurmaya çalışıyorum!" Evet arkadaşın kendisi vampir çünkü. Yanındaki kızın dediği de tezimi doğrular nitelikte. "Sana insanlarla iletişim kurmaya çalış derken onları korkut demedim." dedi. Ahah tamam ya oynarım twilight serisinde. Ne çekmiş bunlar böyle..

Yok artık!

2009-10-09T18:04:00.000-07:00

gece saatin 4ü ve eve yeni girdim. Evet doğum günü kutluyodum bugün. Ama ön planda olan doğum günüm değil kendiliğinden gelişengarip olaylardı. Baş kahramanı da vampirimsi bi canlıydı üstelik. Doğum günü kızı olan bendim, güne damgasını vuran o. Cık cık. Hep gariplikler beni bulur diyorum bak abartmıyorum.. Anlatıcaam.. Ama uykulu uykulu değil. Yarın..

ıyyk ıyyk

2009-10-08T14:40:00.000-07:00

767567563786 satırlık blog yazmam ve daha yayınlayamadan nasıl olduysa silinip yok olması çok iç açıcı oldu. Heeey "taslaklar" !!! Bana oyun oynuyosun biliyorum. Orda bi yerde yazım.

şöle oldu böle oldu

2009-10-07T07:57:00.000-07:00

Tavşan aldım ben wuhuuu. Bembeyaz tüyleri ve kıpkırmızı gözleri var. Tüm gün poposunu sallaya salaya dolaşıyo etrafta. Ona devasa bir yer ayırdık ev halkı olarak. Terasın hepsi kendisine ait bu şahsiyetin. Bi de şımarık. Evin içine girmek istediği zaman camın önüne gelip iki ayağı üstünde durup kulaklarını da havaya dikiyo. Böyle sevimli bişi olamaz ama. Eheh o da bunu farkında olmalı ki bunu bize karşı kullanıyo.Taktiksel bi dişi kendisi. Playboy simgesi olması konusunda ne düşünüyo henüz sormadım ama yakışır ona bea. Yalnız bu kadar da pis olunmaz. Her yerde küçük küçük tavşan kakası şeklinde bi terasımız var artık. Saksıların içinde yaşama gibi bi zaafı var. Rengi gri oldukça yıkıyorum kuyruğundan tuttuğum gibi. Sudan da nefret ediyo ama yapıcak bişi yok.
Okul açıldı ama ben hala adapte olamadım. Daha ne bi kitabım var ne de defterim. Öyle boş boş gidip geliyorum henüz.
"75467565 yaşında insan oldum ne doğum günü. Zaten çok saçma gelir bana hep kutlamak. Iyykk tabiki de kutlamıycam deli misin" diyen ben, kendi doğum günüm yetmiyo gibi bi de arkadaşımınkini benimkiyle birleştirip 2 kişilik doğum günü yapıyorum. Evet dengesizim.

PIIIST

2009-09-24T12:01:00.001-07:00

NABER ?

burdayımmm

2009-09-18T13:11:00.000-07:00

Heey ben geldim. Bloggerı açmıyordu pcim uzun zamandır. Ben yazamıyim istedi sanırım ama burdayım tekrar.

Bu süre zarfındaki tüm olaylar benim bok yememle sonuçlandı. Köpek gibi pişmanım şu anda. Moralim de aşırı bozuk. Her şeyi mahfedip sonra da oturup arkasından üzülmekte üstüme yok. Ama bu sefer inanılmaz bir güç var üstümde. Çok koymadan atlatıcam gibi geliyo.

Blogda "fotoğraf makinası alıcam" diye bas bas bağırdığım günler geride kaldı artık. Canon 350D var artık elimde. Mis gibi ohh.

Sıkıntı

2009-08-28T13:28:00.000-07:00

Boşluktan ne yapıcağımı şaşırdım. ALES'e mi hazırlanmaya başlasam acaba diye bile düşünmeye başladım. Tam 2 ayım var önümde, çıkan sorulara da baktım yapılmıycak şey değil. Kaç yıl geçerli oluyor onu arıyorum sadece ama bulamadım. Bakıcaz artık.
Sıkıntı demiştim dimi. Kendisi bugün bana 2 havalı tişört ve bir de çanta yaptırdı. Çantam biraz uyduruk oldu ama takıcam tabiki de. Ben yaptım çünkü. Hiç de beceremiyorum şu çantayı yeniden yapılandırma olayını.
Teyzemin -türk filmi deyişiyle- 1 ay ömrü kaldığını öğrendiğimden beri dalıp dalıp gidiyordum. Geceleri uyuyamıyordum o yastık bana taş oluyodu resmen. Bi oraya bi buraya dönüp uyuyamamalar sabah kalkınca boyun ağrıları falan. Yaşlanmıştım resmen. Bi de her zamanki o kuul duruşumla gündüz hiç bir şey yokmuş havasına bürünüyordum. İnanılmaz bir savunma mekanizmam var. Zor durumlarda hiç yalnız bırakmaz beni. Şu son 1 haftam sürekli hastanede geçti. Beynindeki tümörün alınması için ameliyat oldu. Tabiki çereğini bile alamadılar. Ama ameliyattan çok çok iyi çıktı. Şu anda onun verdiği rahatlıkla inanılmaz bir huzur var üstümde. Günlerdir ilk kez kendimi bu kadar iyi hissediyorum. İlk gittiği gerizekalı doktor "amaan ameliyat olsa 2 ay falan yaşar, olmasa 1 ay. yani sonunda ölücek" gibi boğazına yapışılası gerzekçe bir şey söylemişti. Arada aklıma geliyor hayallerimde onu öldürüyorum falan. Cani ve mutluyum.
Saçlarımı turuncu yapmak isterken manasız bir renk oldu. Makyajla falan güzelimsi bişi oluyo ama henüz alışabilmiş değilim. Cart sarı, kahverengi ve tonları ahenkle dans etti saçlarımda bugüne kadar ama en çok istediğim turuncu bi türlü yapamadı o dansını. 1 ay sonra yine kahverengi beni bekliyo gibi görünüyo.
Orhan Pamuk'un Masumiyet Müzesi kitabını okuyorum bu aralar ama resmen işkence gibi. İnat etmiştim bitiricem diye, vazgeçmek üzereyim. Bir konu bu kadar mı ilgi çekicilikten uzak anlatılabilir. Anlıyorum niyetini Orhan kişisinin, sadece aşkı anlatıyor gibi görünüp arka fonda İstanbul burjuvasının o dönemki vikviklerini anlatıcak ama 150. sayfada geçen şey 4787356756. sayfada da ısrarla geçmeye devam etmemeli. Üstelik de kitabın ana konusu değilken. Utanmadan atlıyorum sayfaları artık. Arada satır aralarında süzgeten geçirilince harika şeyler olduğunu görüp utanıyorum falan ama yine de iyi yaptığım kanısındayım.

Bazen düşünüyorum da..

2009-08-26T12:05:00.000-07:00

İnsomnia; çok gizemli, kuul bi hatun kişisinin adı gibi. Öyle olmalıymış bence.

Çılgın şeyler yapalım

2009-08-23T15:02:00.000-07:00

Son zamanlardaki kötü ruh halimle ilgili midir nedir saçlarıma sardım yine. Dümdüz saçlarıma perma yaptırasım sonra da bi güzel turuncuya boyatıp etrafta dolaşasım var. Sanki yıllardır hayatımda eksik olan şey buymuş gibi hissediyorum şu anda o derece yani.
Çok pis sarhoş olasım olduğunu da söylemiş miydim. Alkolün verdiği gevşeklikle olsa geerek.. Başım mı dönüyo ne
Fotoğraf makinası için biriktirmekte olduğum paralarla italyaya gidesim var. Dönüş biletimi alıcak paramın olmaması, orda iş bulup yerleşmemi gerektiriyor. Evet böyle bi sonuç çıkarabildiğim için mutluyum.

Merak

2009-08-19T14:02:00.000-07:00

Bugün teyzemin 1 aylık ömrü kaldığını öğrendim.

Ne zaman ölüceğimi önceden bilmek ?Arada kafama takılan bu felsefik soruya dair olan merak? Hayır hayır artık yok böyle bir merakım.

Geceleri yastığa kafamı koyduğumda huzurla uyumak istiyorum ben dostum.

Noluyo

2009-08-17T14:29:00.000-07:00

Noluyo beybi? canın istediğinde kendi kendine izlediğim blogları siliyosun canın istediğinde ekliyosun.

Sen istediğinde okuyayım diye değil ben istediğimde okuyayım diye ekledim ben onları.

Heey çeki düzen ver kendine.

Şakaa

2009-08-16T16:23:00.000-07:00

oh may gad. Yıllar sonra msne girdim. İletileriyle yaşayan tipler var ya. Unutmuşum varlıklarını.

"Şimdi markete gidiyorum."

"Ayyy X'cim bana hediye almış."

"yarın İstanbul'a gidiyorum"

gibi her yaptıkları ileti olan garip varlıklar. Şimdi bi de anket sistemi başlamış.

"saçını 3'e vurdur diyenler söylesin" heh ? Buyur ?

Kardeş Dünyasından Malta Macerası

2009-08-09T05:19:00.000-07:00

3 sene önce falandı. Kardeş dünyası eşyaları topladı Malta'ya gidicek. Güya İngilizce öğrenmeye.. Bizim ailede de bi heyecan, bi telaş.

Sıkı sıkı tembihledi bizimkiler "bak pasaportunu hiç yanından ayırma. Çalınırsa ortada kalırsın. Paralarını böl de taşı. Hepsini ayrı yerlere koy. Bak uçak serin olur üstüne uzun kollu bişi al " diye. "Heee taam" diyip, lafları poposuna dinletip yola çıktı bizimki de.

Sadece 1 ay olmuycak velet ama bende bi duygusallık bi durumu abartmacılık falan. İstanbul otobüsüne bindirirken gözlerim mi dolmadı, otobüse bindi felaket senaryoları mı yazmadım. Aman aman! Korkunçtu o halim. Dünya çok da umrumda modunda gezen biriyken küçük anne moduna geçtim birden.

Malta'ya ulaştı bizimki. Artık içim rahatladı. Direk eski moduma dönüp Rock'n Coke'a giderken yanımda neler götürsem acaba diye planlar yapmaya başladım. Kendimi festival telaşına kaptırdım. Çadır bakma, uyku tulumu alma işleriyle uğraşmaya başladım.

Günler geçti efenim festival zamanı geldi. Nasıl mesudum. Hem ilk defa böyle büyük bir müzik festivaline gidicem, hem de eve döndüğüm gün kardeş dünyası da evde olmuş olucak. Ben ona festival maceralarımı anlatıcam, o bana Malta maceralarını. Festival kadromuz baya ilginç. Bu ayrı anlatılıcak bişi. Not ediyorum hemen beynimin bi köşesine bizimki için. ODTÜ'de yüksek lisas yapan hayatımda hiç tanımadığım bi şahsiyet, İstanbul'da bilmem ne dergisinde editörlük yapan daha önce hiç görmediğim biri, onların da bi daha hiç görmüyceğim arkadaşları. Ha bi de elbet üniversite hazırlıkta olan ben ve arkadaşım. Oturup bunları, festivali her bir ayrıntısıyla teker teker anlatıcam ve sonra tüm bu heyecanlar geçicek, eski halimize dönüp yuvarlanıp gidicez.

Festivalin son günü artık. Yorgunluktan ölüyorum. Franz Ferdinand var sahnede. "I say don't you know, you say you don't know" diye eğleniyorum. Festivalin ilk günlerinde sahnenin en önünde olma çabalarındayken son gün en arkadan biramı yudumlaya yudumlaya sahnenin yanına kurulmuş büyük ekranlardan izliyordum. Arada şansım yaver giderse sahneyi de görebiliyordum.

Yahu çok yoruldum yere çömiyim demişken telefonumun çaldığını farkettim. Tam açıcakken kapandı. Bi baktım ki 89457856 tane arama olmuş ve hepsi annem. Tekrar aradı ama noktasız virgülsüz konuşuyo. " Kardeşin çantasını çaldırmış. Pasaportu, paraları hepsi gitmiş. Kaldığı yere tekrar geri almıyolar. Eskiden konsolosluk raporuyla gönderiyolarmış ama şimdi göndermiyolar. Uçağını da kaçırdı. Kalıcak yeri de yok. Zaten Malta Türkiye maçı yaklaşıyo diye önümüzdeki 2 hafta tüm uçaklar doluymuş. Napıcak bu çocuk kalıcak yeri ve parası olmadan...." Annem anlattıkça anlatıyo. Ben şaşırdıkça şaşırıyorum. Bi taraftan da diyorum, annem ben festivaldeyken böyle beni arayıp panik durumu ortaya çıkarmazdı. Olayı bu kadar ayrıntılı ayrıntılı niye anlatıyo. Meğersem nereye bağlıycakmış. Yarım yamalak dinlemiş festivale gitmeden önce anlattıklarımı. Ordan bi sonuca varmış. "Sen demiştin ya hani milliyet mi, hürriyet mi hangi gazatedeydi o. Hani o gazatelerden birinde çalışan biri de sizle festivale gidiyomuş. Söyle ona haber versin gazatesine. Haber yapsınlar. Malta'dan ve Türkiye'deki tur şirketinden kimse kılını kıpırdatmıyo. Benim çocuğum rezil oluyo oralarda. Herkes duysun kimse bi daha göndermesin çocuğunu" diye çirkefe bağlamış. Ama nasıl bi sinir nasıl bir hırs. Bende hala tık yok. Saçma bi sakinlik var üstümde. "Anne dur panik yapma. Hallolur o. Türk konsolosluğu yok muymuş orda. Şu bu..." sorup duruyorum. Ama teklifine tamam demiyorum, demedikçe sinir katsayısı artıyo. Hem bak o gazatede değil dergide çalışıyodu diyorum. Ossun vardır onun tanıdıkları söyle sen diyo. Telefonu kapattım kaldım o şaşkınlıkla. Franz Ferdinand yalan oldu. Ben salak salak gülüyorum üleyn kardeş dünyası yaptın yine yapıcağını. Adada mahsur kaldın bu sefer de, hadi bakalım diye. Üstüne çeşitli geyikler döndürüyorum. Çok eminim olayın çözülüceğine ama bi taraftan da 3,5 atıyorum.

Festival bitti yola çıktım. Eve bir geldim ki, eve tüm gazateler alınmış ve hepsinde 3. sayfa haberi olarak bizim velet.

"15 yaşındaki X, Ülkesine Dönemiyor"

"Küçük X'in Dramı"

"Anne dava açacağız diyoor"

" Mahsur kalan X"

şeklinde her gazatede ayrı bir başlık. Bi gazate sayfalarına bakıyorum bi anneme. Arada da gülmekten yerlere yatıyorum. Yamuldum gittim. Babam ayrı eğleniyo bu durumla. Annem en şirin ve masum halini takındı "Napiyim çok panik olmuştum. O kızgınlıkla böyle bişi yaptım işte. Hem bak kalıcak yer ve para sorununu da çözdüler,2 hafta sonra burda. Gazateye vermeden önce kimsenin ilgilendiği yoktu. Ortada kalmıştı çocuğum" şeklinde cümleleri sıraladı.

Önceden "napalım çaldırmasaymış eşyalarını nihaha" diyen, bizimkinin Malta'ya gidişini şey eden şirket, şimdi saat başı arayıp "efendim Malta'yla görüştük çocuğunuzun rahatı yerindeymiş" hık mık şeklinde rapor veriyo. Hatta bi ara fenalık bile gelmişti. Şimdi yemek yiyiyo şimdi sıçıyo şekline dönüştürmüşlerdi olayı. Biz konuşmuyoruz, hiç haber almıyoruz sanki. Sahte iyilik gösterileri. Önceden aklın nerdeydi huuu.

Bizimki 2 hafta sonra ilk boş uçakla geldi yuvasına. Burnundan kıl aldırmıyo. Olayla ilgili uzun bi süre konuşmadı zaten. Bizim olaya ilgimiz azalınca anlattı anca. Dönerken havaalanında güvenlik görevlileri bizimkini sarıp sarmalamışlar. Dönebildin demek. Hoşgeldin ülkene içerikli cümleler kurmuşlar. Bizimki 3. sayfa haberi olduğundan habersiz, kendini Truman Show benzeri bi olayın içinde hissederek eve gelmiş..

breaking news

2009-08-07T14:10:00.000-07:00

ahahaa İzmir'de 4 günlük su kesintisi sona erdi. Bu sabah, İzmirliler tıs sesi yerine su sesi duydu çeşmelerinden. Tam olarak az önce izlediğim haber böyle efenim. Pisliğe son artık.

Bugün nihayet yazmam gereken makaleme başlayabildim. Daha yarısında bile değilim ama başlamış olmanın verdiği bi rahatlama var.

Aypodumun dakı bozuldu. Müzik dinlemek istiyorum ben yollarda ama ya

hee

2009-08-06T09:25:00.000-07:00

Newsweek'e gönderdiğim eleştiri yayınlanmış. Mesudum.
"Bi daha asla.." diye başlayan cümleleri kurmayı hala öğrenemediğim için şu anda tükürdüğümü yalıyorum. Sevmiyorum bu durumu ıyyk
yine 985390578 tane gezme tozma planı yaptım ve yine bunları gerçekleştiricek param yok. Okul kapandığından beri hergün dışarda olmasaydım hayat ddaha farklı olabilirdi. E şimdi sunulan teklif her zaman daha cazip tabi beybi
Elimde yazılmayı bekleyen aşmış bir psikoloji makalesi materyali var. Bi türlü başına 0turamıyorum deliricem. Pazartesiye kadar bitirmiş olmam gerek ki staja gittiğimde gitmemin bi nedeni olsun, yüzüm olsun.
İzmir bu sene canı sıkıldıkça suları kesmek gibi bi moda başlattı. Özellikle benim oturduğum semtte oluyo hep bu kesinti, bayılıyorum. 1 hafta su kesik olur mu ya İzmir gibi bir yerde ve bu yaz gününde. Hatay ve Buca'ya özgü hep bu kesintiler bak cık cık. Yarın Aslılara taşınmaya karar verdim. Temiz ve mutlu yaşamın yolu onun evinden geçiyo, bunu keşfettim bugün azizim.

ay fiıl layk e sıtar

2009-07-31T15:08:00.000-07:00

çok şımarığım bugünlerde kahretsin! yaz gevşekliği olsa gerek.

İiStAaNbuL

2009-07-19T04:17:00.000-07:00

Pazartesi İstanbul yolları görünüyor bana ama o kadar üşeniyorum ki hazırlık sürecine hala giremedim. Biri hazırlanmış bavulumla beraber alıp beni kalıcağım yere ışınlasa da şu hazırlık ve yol sürecini atlatsam çok mutlu olucam. Bir de kalıcağım yer ikametgah ve benzeri şeyler istiyor. Bu durumdan da hiç hoşnut değilim. Hala tamamlamadım gereken belgeleri. Kendime yaşam enerjisi depolamam gerek.

Pıst uyanın

2009-07-17T04:23:00.001-07:00

Yahu blog dünyası

Newsweek'in Türkiye'de çıkan zıbızıbısını takip eden var mı bilmiyorum. Sharon Begley hatun kişisi evrimsel psikolojiyle ilgili bir yazı yazmış ki görmeniz lazım. Tam da Darwin'in 200. doğum yılında olması olaya daha da bi sexilik katmış. Amaç evrimsel psikolojiyi kötülemek ve yanlış tanıtmakmış, ilgi çekmek için gereken zamanlama da süper olmuş. Hmm zekice..

Eğer evrimsel psikoloji hakkında gerçekten bilginiz varsa okuyup gülmenizi öneriyorum. Hatta ben eleştiri gönderdim ama çıkar mı bilmiyorum. Deneyin siz de deneyin. Saçmalamasın insanlar böyle. Eğer bu alanda yeteri kadar bilginiz yoksa da kesinlikle okumayın. O kadar inandırıcı anlatıyor ki, evrimsel "psikoloji böyle salak bişi işte" şeklinde bi önyargı kazandırır. Böyle yanlış bir şekilde öğrenmiş olmayın.

Bir takım bilimsel bulguları alıp sırf ideolojik bakış açısına uygun olmadığı için çarpıtarak anlatıp üstüne bir de karalamış. Peeeh

Sanane yahu

2009-07-14T13:50:00.001-07:00

Kızlı erkekli karışık 6 kişilik bir grup olarak tatile çıkıp milyonlarca motel- hotel- pansiyon zıbızıbılarında 1 tek boş oda bile bulamamak da neyin nesi. Kocaman da tabelaları var bunların hee. " BOŞ ODA BULUNUR" yazıo üstünde ama bize gelince kalmamış işte.
Nihayet boş yeri olduğunu söyleyen yer ne dedi peki? 2 oda fln istemek niyetiyle gittik. "6 kişiye 3 oda veriyim ne yapıcaksanız yapın, gençsiniz siz. Bu oda civarından da geçen olmaz, rahat rahat işinizi görürsünüz." Hmm peki.
Evet çiftleşmek için çıkmıştık biz tatile zaten.
Ha bi de bizi almayın ama bizle aynı durumda olan yabancıları alın tamam mı. Yeşil falan hoş bi renk tabi.

UYARI ! : İĞRENCİM,iğrençsin,iğrenciz

2009-07-13T14:45:00.000-07:00

Merak ediyorum üleyn! Nie o içimden çıkan sıcak parçayla sıçtıktan sonra göz göze geldiğimi. Ne gerek var, bakmayıver, çek sifonu gitsin.

Tamam biliyorum iğrencim de, sorunlu olmadığımı söylesin bana biri. Bunu tek yapan ben olamam

--- evet, bunu paylaşmam iyi oldu. çok lazımdı herkese---

öhööö böhöö

2009-07-12T13:28:00.000-07:00

Bizimkiler yazlık moduna geçtiklerinden beri pişmemiş pateteslere kaldım yine ıyyk. Yiyiyorum bi güzel yoğurtlayıp barbekü sosuna bulayıp. Hayatta kalmam lazım yapıcak bişi yok. Ya da patateslerin sadece dışının değil de içinin de pişmesine özen gösterebilirim. Midemde pişmesi sorun yaratabilio. Hayatta kalıcam üleynn derken sürünmenin de bi anlamı yok.

yorumsuz

2009-07-07T09:48:00.000-07:00

Stajım 1 haftalık tatile girince kendimi denize attım. Bu arada da bulunduğum yerde yetiştirme yurdu gençlerinin tatil yapması için ayrıldığını duyduğum bir evin haberini aldım. Birden orda buldum kendimi.

İçlerinden biriyle aramda geçen diyaloğu aktarıcam size şimdi yorumsuz olarak.

X: Ben yakında 18imi doldurucam ablacım. 18ini doldurunca yetiştirme yurdunda kalıp kalmamak isteğe bağlı oluyor. Ben gidicem artık burdan.

B: Ne düşünüyorsun peki sonrası için? Var mı yapmak istediğin, planladığın herhangi bir şey?

X: Aslında yok. Ama burda kalınca herkes bize yetim gözüyle bakıyor. Bi de bana "daha erken senin için. Gitme" diyorlar. Deliyim çünkü onlara göre ben. Yapamam dışarda yalnız başıma.

B: Neden deli diyorlar peki sana ?

X: Şizomaniymişim ben. (şizofren demek istiyor) Ama benim yüzümden değilmiş bu. Babamdan geçmiş bana. 1 kere intahar etmiştim. Kendimi çok yalnız, çaresiz hissetmiştim. Yaşamak için bir nedenim yok gibi geliyordu. Ondan böyle diyorlar biliyorum. Ama şimdi böyle düşünmüyorum. Seviyorum yaşamayı. Deli değilim ben. Tımarhaneye kapattılar beni bi keresinde de. Bi de kardeşim var benim. O da 18ine giricek yakında.

B: 1-2 yaş mı var aranızda ?

X: Hayır aynı yaştayız.. O özürlü, ben değilim ama. Ona da özürü babamdan geçti. Biliyorum!

B: Nasıl geçti peki?

X: O küçükken.. Babam onu severken geçti. Gördüm!

uuu beybi mangal vakti

2009-07-01T23:23:00.000-07:00

Dışarda günlük güneşlik olan hava bizim eve gelince birden fırtınalı oluyor. Yine de haftaya toplanıp bi mangal partisi yapmaya karar verdik.

---inatçıyız----

Hmmm

2009-06-29T06:19:00.001-07:00

Bugün stajımın ilk günüydü. Henüz yorum yapabilicek durumda değilim çünkü ilk günden izin aldım.
Kadın doğuma gidicektim bugün adet döneminde çektiğim lanet ağrılar ve 7674654 kere kusmalar nedeniyle. Ya erkek çıkarsa fobisine yakalanıp;

--> "amaan benim hastalıklı kukuma çok da meraklıydı sanki",

--> "günde kaç tane kuku görüyo, onun işi o. Nolcak kızım"

--> "acaba hekim seçebilme şansımız war mıdır"

gibisinden kendimi ikna etme içerikli ama kendi içinde çelişkili cümleler kurdum da kurdum kendi kendime. Sonra gittim ve hem hekim seçebilme şansım vardı hem de şu gün gelicen vik vik yapılıp gönderildim. Bunu duymasam hastaneye gitmiş gibi hissetmiycektim zaten.

Topuklu ayakkabı aldım kendime ve alıp kenara atmadım. Bildiğin giyiyorum. Kalın hasır bi topuğu var. Ve o kadar rahat ve güzel ki. Iyk erteleyebildiğim kadar erteliycem topuklu ayakkabı giyme saçmalığını dediğim topuklu ayakkabılardaymış hayat.
Farkettim de hayatta neyi asla yapmam diyorsam onu yapıyorum hep. Büyük konuşmamak lazım. Bunu da öğrenicem zamanla elbet.
Denize gitmeden önce saçına fön çektirmek de neyin nesi? Çeşit çeşit salaklıklar türüyor yaz gelince.

SIPOYLIRIMSI =)) :

Elif şafak'ın siyah süt isimli kitabına başladım bu aralar. Annemin kitapla pek bi samimi oluşu ve övmesi bunda etken olmadı değil. Elif Şafak'ın bir yazar olarak anne olmaya karar verme aşamasındaki çelişkilerini anlatıyor. Henüz ortalarındayım. Elif Şafak'ın diğer kitapları gibi akıcı gitmediğini ama sorgulamaya neden olan bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Anne olmak zor şeymiş azizim. Kitabı okurken daha önce üzerinde düşünmediğim şeyleri de düşünürken buldum kendimi. Bazı şeylerin bilincine daha iyi vardım. Aslında bugün oturup bloğumdan ahkam kesme günümdeyim ama uzatmıycam heheh.

Jackson beni korkutma

2009-06-26T04:10:00.000-07:00

Yok artık. Şok oldum. Oluyo bazen böyle.
Dün gece nerden estiyse, çat diye açıp Michael Jackson'ın fotoğraflarına bakmaya başladım. Dangerous rüzgari estirdim odamda. Moon walk fln yaptım kendi çapımda.
Sabah uyandım. Ölmüş.

kimseyi tanımadım beheeen, benden daha özeeheel

2009-06-23T15:09:00.000-07:00

Odam son günlerde pek bi karanfil kokar oldu. Tütsü o tütsü !
Vol.1 diyip diyip başlık attığım aynı içerikteki yazıların hep Vol1de kalıp Vol. 2 şeklinde devamı gelmediğini farkettim. İyidir hep baştan başlamak.
Uyuyamıyorum yine ve yeniden
"dün gece hiç tanımadığım bir erkeğe..lalala" bu şarkıyı dinlemek istiyorum son zamanlarda. ı-podumda sürekli sürekli o çalsın istiyorum ama şarkı indirme zıbızıbım bozuldu.
Şişe koleksiyonumu lönk diye arkama bakmadan çöpe attım. Mutlu muyum? Evet.
Ucuz ulaşım şekli gece 1den sonra da devam etsin istiyorum. Gece tarifesi ve taksi ikilisiyle başbaşa kalınca taksimetreye baka baka bi hal oluyorum. Sevdiğim etkinliklere, konserlere, barlara gidebilmek ama dönememek diye bişi olmamalı bence. Yaşlandım ben artık. Kimin evi etkinlik alanına yakınsa orda kalmak bünyeme uymamaya başladı bazı bazı.
Denize gitme kavramımın suda 2 çırpınıp sonra güneşin altında uyuyakalmak olduğunu farkettiğimden beri kendimi yüzmeye zorlar oldum. Sonra da çalıyı çırpıyı toplayıp gidiyorum uyuyakalmadan. Ohh mis.

---- ergen başlığım ve ben çok mesuduz--------

insan manzaraları vol 1.

2009-06-23T10:53:00.000-07:00

Iyyyk!!

Dolmuşa binmekten nefret ederim. İnsanların birbirini dürtüp dürtüp "1 kişi uzatır mısın"demesi, şoförün bu işi yapa yapa aynalardan dolmuşun 77255 metre ötesini görebilme yeteneği kazanması ve "arkadaki 2 kişi vermedi bak" şeklinde geçen sapkın olay diyalogları, birçok geyiğe sebep olabilitesi olsa da bana çok itici gelen şeyler. Bi de yaşlı titiz teyze çemkirmeleri vardır ki; "ayy ben o pis paraları ellemem" diye başlar, uzay boşluğunda son bulur.Şoför - telsiz diyaloglarına hiç girmiyorum.

O yüzden hep otobüs kullanırım. Zorunlu olmadığım sürece dolmuşun yakınından geçmem. Gel gör ki bugün bunu yapmak zorundaydım. Dolmuşa bindiğim andan itibaren bi gariplik olduğunu sezmiştim (dımdım dımdım). Amaaan ya olur öle moduna geçiyordum ki, otobüste bildiğin "türk filmi sesli bi amca" olduğunu farkettim. Bakıyorum bu ses nerden geliyo diye. Alıcılarım yüksek frekans vererek, sesin sahibi olarak dolmuş şoförünü gösterdi. Şöyle bi inceledim de, esas oğlan 45-50 yaşlarındaydı, vücudunda dövmeden bol bişey yoktu. Hmm, cık cık şeklinde incelemeyi sürdürdüğümde dolmuş şoförü klasiği olarak , serçe parmağa takılan altın renkli koca taşlı yüzüğü gördüm.

Evet işte şimdi esas oğlanın şoför olduğundan, bizi kaçırmıycağından emin olabilirdim. Bunun yarattığı huzurla parayı uzatma işlemini tamamladım ama birden aramızda bi diyalog patlak verdi.

Ş: senin kolunda dövme mi var?

B: heee. (iç ses: sıçtık. yol boyu kanka modu yaratıp sohbet edicek yavaştan arkalara kaçıyim)

Ş: Harrrbi mi o ?

B: Hıhı

Ş: (birden bas bas bağırmaya başladı yahu) NAYIIRRR!! ÇIKAR ONUUU, KAZI ONU!!

B: ( şaşkın eblek bakışlar ve "ama ama noluyo yaa" moduyla gelen sıvışma çabaları)

Tüm dolmuş şok oldu yahu. Ve kendi kendine bas bas bağırıp ortalığı ayağa kaldırdı, kendi kendine sustu birden. Ehuah ilginç .

Bunun hemen ardından "müsait bi yerde inebilir miyim" diyen bi şahsa "burası müsait bi yer mi, burası müsait bi yer mi haa?? !!! Işıklardayız görmüyo musun" diye bağırdı ve kavga çıktı. "Para verdin diye beni satın alamazsın" şeklinde türk filmi repliğini bile söyledi türk filmi sesli şoförümüz. İşte orda çok etkilendim kendisinden! Ben yine olaya karışmadan kenardan izleyip takılıyodum. Üstüme üstüme insanların geldiğini farkettim. Ben orda takılırken kavga büyümüş.

Bunu da atlattık nihayet, yola devam ettik. 2 kadın durdurdu dolmuşu " kardeş biz bucaya gidicez ama 1,5 liramız var" dedi. Birden melek oldu "geç kardeş geç, Her şey para değil." sözleri çıktı ağzından.

Ben inerken en son "sen kalk yerde otur, senin yerine şurdaki otursun" diye dolmuş planlaması yapıyodu kahramanımız. Yılın şoförü seçiyorum kendisini. Saygılar efenim.

way be ben neymişim

2009-06-20T08:10:00.000-07:00

21 yaşında biri olarak 18 zannedilmeme alışmıştm da; 14 de biraz yıkıcı oldu be

çanta ıvır zıvır

2009-06-18T14:29:00.000-07:00

Eski kot pantolonumu kesip mevsime uyum sağlayarak şort haline getirdim. Ondan arta kalan parçalarla çanta yapmaya başladım.

Sonra da yapmakta olduğum çantaya incik boncuk dikiyim dedim, yandaki fotoda görülen kolyemsi şeyi aradım durdum evde yıllarca. 2 kere falan kullanabilmiştim 3. de elimde kalmıştı. İncik boncuk tarzı şeylerle aramızda gelişen ilişki bu şekilde sonlanıyor genelde. Parçaları dağılmamıştı ama bu sefer. Ben de saklıyordum bi yerde lazım olunca bulamamak üzere.

Onu bulamayınca aldım kırmızı ojeyi yaptığım çantanın üstüne gelişigüzel sürdüm takıldım öyle. Bi de dedim şu sanat eserime uzaktan bakıyim ne harikalar yaratmışım. oh my god! Çok saçma bişi çıkmış ortaya ya. Ama ilk defa böyle bi girişimde bulunduğum için büyük bi gururla takıcam o çantayı.

edit: yok yahu, kendim yaptım die söylemiorum aslında güzel olmuş bea.

bir dost

2009-06-18T12:39:00.000-07:00

Boşu boşuna saatlerim gitti resmen. The good night filmini gören hemen koşarak uzaklaşsın.

geliyo böyle arada

2009-06-18T06:52:00.000-07:00

Kendimi süründürme isteği
Tamamen saçmalık
Yok hayır bu süper bişi mi dersin bilemiyorum ama

--> bende sürekli bi acıların çocuğu yaratma modu var. Kendimin eksik ya da sevmediğim taraflarını alıyorum, evirip çevirip bi şekilde kendimi o durumla yüzyüze bırakıyorum ve sonra da sinir stres yapıyorum.

--> atıyorum yükseklik korkum mu var, biri bungee jumping yapalım mı dese anında atlıyorum. Hiç de kendim gidip araştırıp bulmuyorum. Hep bi şekilde karşıma çıkıyor bu tarz durumlar ve ben de onaylıyorum. Ama sonra gör beni. O gün gelene kadar ölüyorum sinir stresten. Canavara dönüştüğüm de söylenebilir.

--> ya da bir türlü sevemediğim ama bunun için hiç bi neden olmadığını düşündüğüm biri mi var. Bi şekilde onla aynı ortama girilicek bir durum oluşuyor ve o ortama girmemeyi tercih edebilicekken gidip tam tersini yapıyorum. Yine tabi gel gör beni bi kasılmalar fln. Sonrasında o kişiden hala nefret etme ya da cık cık nie ben bunu sevmiyomuşum deme durumları da mevcut ki ilki gerçekleşiyosa çok kızıyorum kendime ne zorum vardı da kastım kendimi diye.

--> Ne zaman böyle bişi yapsam da sonrasında o olaya/duruma karşı fazla cıvık bir tavrım oluyor.

öle bişi işte

2009-06-17T16:35:00.000-07:00

--> kendimin onlaykenki halini sevmiyorum artık.

breaking news

2009-06-16T23:56:00.000-07:00

len, saçlarım koyu kahve artık. Resmen beyaza kaçan sarıdan sonra birden bu kadar koyu renk saçlar falan. Wuuw yakıyorum ortalığı. Her aynaya baktığımda bi triplere giriyorum. başkasına bakıyomuşum gibi geliyor. Bi de bu fazla koyu yahu perukla geziyormuşum gibi, saçlar kafama ait değil sanki ama akıcak zamanla gugu. Alışıcam alışıcam.

Koçtaki psikoloji kongresine son anda gitmemeye karar werdim her sene olduğu gibi. Şimdi ben 140 milyon olan erken ödemeyi uyuşukluğum yüzünden kaçırıp birden 170 milyon + masraflar olayına girince şöyle bi hesapladım da bunu 1 haftalık istanbul bütçesini cık kurtarmıyor.

Ama inanılır gibi değil istanbul ünv. psikoloji kongresine gidiyorum. Parasını yatırdım sonunda üşengeçliği bırakıp. Onu da vur 1 haftaya oh oh. Seviyorum istanbulu.

o alıcam alıcam diye çemkirerek etrafta dolaştığım renkli çerçeveli gözlükleri de aldım sonunda. Çok mesudum.

E ama dün final notlarımızın açıklanması gerekiyordu. Artık öğrenci işlerinin saçma sapanlığına alıştığım için bakmayı denemedim bile. Sakin sakin sabahı bekledim. Hala ortada notlar yok. Onu bırak site açılmıyor. Ama hala sakinim bak.

Her tatil moduna geçtiğimde olduğu gibi 8456756 yıldır görüşmediğim arkadaşlarımla görüşmek için randevulaştık teker teker. Senede 1 defa görüşme olayımızı bu sene de mutlulukla gerçekleştirmiş olucaz efenim. Ayrılırken de "üleyn nie biz bu kadar az görüşüyoruz hep görüşek ya ne güzel zaman geçirdik bak " cümlesini kesin kurucaz, biliyorum. Ve bir şekilde görüşmemeyi başarıcaz yine.

Gündüzleri bilgisayara yapışık bir şekilde yaşayıp akşamları kendini dışarı atan birine dönüştüm. Beni bu havalar böyle yaptı. "Wuww yaz gelsin izleyemediğim tüm dizileri izliycem. Bir bölümü biticek diğerini başlatıcam." diyodum ya, sıkıcıymış bu yahu. İçim bayıldı bir süre sonra. Onu bırak, kendimi izlediğim dizilerde yaşıyor sanmaya başladım. How I met your mother'da renkli cıwıl cıwıl bi hayatım varken, Terminator'de ekşın yaşamalar, bunalıma girmeler. Hiç onayladığım şeyler değil

CLOSER

2009-06-10T13:39:00.001-07:00

Bugün otobüste şarkı dinlerken uzun zamandır dinlemediğim bir şarkıya denk geldim.

and so it is just like you said

it would belife goes easy on me

most of the time

and so it is the shorter story

no love, no glory no hero in her sky

........

Closer filmiyle özdeşleşen bu şarkıyı dinleyince replikler canlandı birden beynimde.

CLOSER'ı izleyenler hatırlarlar mutlaka bu repliğin geçtiği sahneyi.

--> onu seviyorum çünkü bana ihtiyacı yok.

çok içi dolu bir cümle bea,